به گزارش ممتاز نیوز؛ بانک مرکزی کشورمان به تازگی از افزایش سقف پرداخت وام خُرد در ایران از ۳۰۰ میلیون به ۴۰۰ میلیون تومان خبر داده است. رویدادی که با هدف بهبود معیشت و البته کارآمدی وام پرداختی به مردم در فضای اقتصادی کشور در دستورکار قرار گرفته است. پیش از این در سال ۱۴۰۲ بود که شاهد افزایش سقف وام خرد در کشور از ۲۰۰ میلیون به ۳۰۰ میلیون تومان بودیم. این رویداد اگرچه حرکتی مثبت است با این حال، در رابطه با آن، باید یک معمای بزرگ را مد نظر داشت و آن هم ارزش وام پرداختی در شرایط مزمن تورمی ایران است.
افزایش سقف وامهای خرد از سوی بانک مرکزی از ۳۰۰ به ۴۰۰ میلیون تومان در نگاه اول اقدامی مثبت برای افزایش قدرت خرید خانوارها و بهبود وضعیت اقتصادی اقشار متوسط و ضعیف تلقی میشود. اما واقعیت این است که در شرایط اقتصادی ایران که با نرخ تورم بالا و ساختار پولی نوسانی مواجه است، اینگونه افزایشهای اسمی در سقف تسهیلات بانکی نمیتوانند تأثیر معناداری بر قدرت خرید یا رفاه عمومی داشته باشد. موضوع اصلی اینجاست که افزایش عددی وام بدون کنترل تورم و اصلاح ساختار اقتصادی، نه تنها تأثیر بلندمدتی ندارد بلکه حتی میتواند در برخی موارد به افزایش فشار بر اقتصاد خانوارها منجر شود.