روانشناس و استاد ممتاز دانشگاه تهران با بیان اینکه در حال حاضر امید به زندگی به معنای گستره حیات بشر به نسبت سالهای قبل افزایش یافته است، نسبت به «کوفتگی ذهنی» در جوانان هشدار داد و گفت: کلافگیهای روانی، تعارضات فکری و کوفتگی ذهنی در بین جوانان می تواند به از دست دادن امید و امیدواری بیانجامد، از این رو باید امید جوانان را بیشتر کنیم.
این استاد ممتاز روانشناسی، با بیان اینکه هر فردی که “معنای زندگی” خود را از دست دهد دچار نا امیدی شده و افراد نا امید نیز افسرده می شوند، ادامه داد: افراد افسرده دچار آسیب های زیستی و روانی مهمی می شوند. کودکان و نوجوانان نباید احساس نا امنی کنند. برنامه های کشوری باید به گونهای باشد که امید کودکان و نوجوانان حفظ شود. از این رو تمام برنامه های کشوری باید خانواده محور باشند تا کودکان و نوجوانان امید پیدا کنند چراکه اگر خانواده محور نباشند ماندگار و پایدار نخواهند بود و کودکان و نوجوانان دچار بی اشتهایی روانی می شوند.