به گزارش “ورزش سه”، جام جهانی ۲۰۲۶ به تورنمنتی تبدیل شده که در آن همه چیز حول محور نمایش، سرگرمی و استفاده تجاری از کوچک‌ترین فرصت‌ها می‌چرخد؛ تا جایی که گاهی فوتبال در سایه برنامه‌های درآمدزا قرار می‌گیرد. اما فیفا و برگزارکنندگان یک نکته بسیار مهم را نادیده گرفته‌اند؛ اینکه فینال جام جهانی باید روی زمینی برگزار شود که در شأن این رویداد باشد.

چمن ورزشگاه مت‌لایف به هیچ‌وجه با کیفیت تیم‌هایی که در زمین حضور دارند، همخوانی ننداردها بود.

از سوی دیگر، زمان استراحت بین دو نیمه نیز به جای آنکه صرف آبیاری مناسب چمن و بهبود شرایط زمین شود، برای برگزاری نمایش از پیش برنامه‌ریزی‌شده بین دو نیمه مورد استفاده قرار گرفت.

همان‌طور که انتظار می‌رفت، وعده فیفا به تیم‌های اسپانیا و آرژانتین مبنی بر اینکه استراحت بین دو نیمه ۱۷ دقیقه خواهد بود، عملی نشد. در عوض، یک نمایش بیش از ۲۰ دقیقه‌ای برگزار شد؛ بدون آنکه کوچک‌ترین توجهی به تأثیر این تأخیر بر زمینی شود که از قبل نیز شرایط نامطلوبی داشت. ظاهراً منافع تجاری، بر هر چیز دیگری اولویت داشت.

در نهایت، پس از پایان برنامه‌های نمایشی، آب‌پاش‌ها با فشار بسیار کم شروع به کار کردند؛ آن‌قدر کم‌فشار که حتی آب به کناره‌های زمین هم نمی‌رسید. در آن زمان، ۲۱ دقیقه از ورود بازیکنان به رختکن گذشته بود و در عمل، چمن تنها حدود پنج دقیقه آبیاری شد که برای بهبود کیفیت زمین کاملاً ناکافی بود.