معاون سازمان توسعه تجارت گفت: ۵ رایزن به کشورهای روسیه، عمان، آذربایجان، ارمنستان و چین آماده اعزام هستند که تلاش داریم تا قبل از سال جدید این افراد به محل ماموریت خود اعزام شوند.
اقتصاد۲۴ – سهم تجارت خارجی در تولید ناخالص دنیا از رقم ۵ درصد در سال ۱۹۵۰ به بیش از ۲۰ درصد در سالهای اخیر رسیده است که همین موضوع نشان میدهد کشوری که توان صادراتی بالایی داشته باشد، از قدرت اقتصادی بالاتری نسبت به سایر کشورها نیز برخوردار است به شکلی که میتوان گفت میزان صادرات یکی از معیارهای اصلی برای سنجش قدرت اقتصادی هر کشور است.
بر اساس شواهد در حالی که حجم واردات سالانه ۱۵ کشور همسایه ایران ۱۱۶۰ میلیارد دلار است، اما ایران طی ۸ ماه نخست سال جاری (بدون احتساب نفت خام) حدود ۱۳.۳ میلیارد دلاربه ۲۰ کشور همسایه صادرات داشته که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل، حدود ۱۴ درصد کاهش داشته است؛ یعنی سهم ایران از بازار کشورهای همسایه کمتر از ۲ درصد است.
بسیاری از کارشناسان اقتصادی معتقدند یکی از عوامل زمینه ساز این امر، ضعیف عمل کردن رایزنان بازرگانی و اقتصادی در کشورهای منطقه است؛ چراکه وجود اطلاعات بازارهای هدف و شناسایی چگونگی ورود به آنها و تسهیل توافقات دوجانبه از مهمترین عوامل توسعه تجارت خارجی در کشورهاست و رایزن بازرگانی وظیفه دارد به توسعه روابط تجاری، روابط دو جانبه و تعامل با اتاقهای بازرگانی بپردازد.
اهمیت نقش رایزنان بازرگانی در سهولتِ تجارت را میتوان در توجه کشورهای مختلف به این حوزه مشاهده کرد؛ به عنوان مثال تعداد رایزنان در کشورهایی نظیر سوئد ۲۳۵ نفر، چین ۲۲۱ نفر، آلمان ۲۱۳ نفر، هند ۱۹۸ نفر، فرانسه ۱۵۶ نفر و آمریکا ۱۵۰ نفر است؛ این در حالیست که هم اکنون ایران فقط دو رایزن بازرگانی در دو کشور عراق و افغانستان دارد.
سید مجتبی موسویان، معاون توسعه بازارهای صادراتی سازمان توسعه تجارت ایران، در گفتگو با مهر اظهار داشت: در حال حاضر دو رایزن بازرگانی در دو کشور افغانستان (کابل) و عراق (بغداد) داریم و پاسپورت ۵ رایزن دیگر نیز برای اعزام به کشورهای روسیه، عمان، آذربایجان، ارمنستان و چین تهیه و این افراد آماده اعزام هستند که تلاش داریم تا قبل از سال این افراد به محل مأموریت خود اعزام شوند.
وی افزود: تنها مشکلی که وجود دارد مشکل مربوط به ویروس کرونا و لزوم واکسینه شدن این افراد و خانوادههایشان است و از آن طرف نیز برخی از کشورها قرنطینههای سفت و سختی دارند که ممکن است مدتی این افراد در کشور مقصد قرنطینه شوند؛ همچنین باید تأمین مالی مناسبی برای این افراد انجام شود.