پس از حمله اسرائیل در سپتامبر، نشست فوقالعاده شورای دفاع مشترک GCC در دوحه برگزار شد تا «فرماندهی نظامی یکپارچه را برای اتخاذ اقدامات اجرایی لازم جهت فعالسازی سازوکارهای دفاع مشترک و توانمندیهای بازدارندگی خلیج فارس» هدایت کند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «بنیاد پژوهشی آبزرور خاورمیانه» در مقالهای به بررسی روابط آمریکا و شورای همکاری خلیج فارس پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
در حالی که شورای همکاری خلیج فارس (GCC) به دنبال ایجاد سپر دفاعی مشترک است، این امر مستلزم هماهنگی با ایالات متحده برای تثبیت آن است؛ اما شاید دولت ترامپ به اندازه همتایان دموکرات خود مشتاق ایفای نقش «یکپارچهکننده امنیتی» منطقه نباشد.
«امنیت کشورهای شورای همکاری خلیج فارس تجزیهناپذیر است.» این مفهوم امنیت جمعی در ماههای اخیر بیش از هر زمان دیگری از سوی رهبران GCC و جاسم محمد البدایوی، دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس، تکرار شده است.
برای مثال، این موضوع در جریان چهلوششمین نشست شورای عالی GCC در بحرین در ۳ دسامبر ۲۰۲۵، بیستودومین نشست شورای دفاع مشترک که در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵ در کویت برگزار>
با این حال، سیاستگذاران آمریکایی بدون حمایت رئیسجمهور ترامپ—که باید با تبدیل شدن ایالات متحده به یک «یکپارچهکننده امنیت» موافقت کند—با چالشهایی در تحقق آرمانهای تازه GCC برای ایجاد یک سپر دفاعی مشترک مواجه خواهند بود.
اگر شورای همکاری خلیج فارس بتواند همزمان با پرورش اراده سیاسی برای اقدام چندجانبه، فشار ایالات متحده برای هماهنگی با این بلوک بهمنظور غلبه بر چالشهای قابلیت همکاری را احیا کند، ممکن است از همکاریهای مقطعی فراتر رفته و به یک وضعیت دفاع جمعی پایدار دست یابد.
موفقیت این مسیر به GCC امکان خواهد داد که در آینده ادغام خود را تعمیق بخشد؛ نهتنها با ایالات متحده، بلکه با شرکای همفکر آمریکا نیز.