رفتار روزبهروز بیپروای اسرائیل—نه تنها در فلسطین، بلکه در لبنان، سوریه و یمن—زنگ خطر را در پایتختهای عربی درباره پیامدهای آن برای امنیت جمعی کشورهای عربی به صدا درآورده است.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «شورای خاورمیانه برای امور جهانی» در مقالهای به بررسی چشم انداز عادی سازی روابط اعراب و رژیم صهیونیستی پرداخته که در ادامه آمده است.
با وجود نسلکشی در غزه و افزایش واکنشهای منفی منطقهای، امارات روابط خود با اسرائیل را حفظ کرده و تعمیق بخشیده است و منافع راهبردی، فناورانه و اقتصادی را بر هزینههای اعتباری و اخلاقی ترجیح داده است.
زمانی که امارات متحده عربی پنج سال پیش روابط خود را با اسرائیل عادیسازی کرد، احتمالاً انتظار داشت تا حدی با نارضایتی مواجه شود، چرا که افکار عمومی در منطقه نسبت به اسرائیل به دلیل اشغال نظامی مداوم فلسطین منفی بود.
اما تشدید درگیریهای خشونتآمیز—ابتدا در مه ۲۰۲۱ و سپس در ابعاد بسیار بزرگتر پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳—هرگونه توهم در مورد پیشبرد آسان روابط بدون دشواری یا پیامد منفی را در هم شکست.
این امر بازتابدهنده ظرفیت بیرقیب رهبری این کشور برای کنترل سختگیرانه روایت داخلی و مهار پیامدهای سیاسی است؛ قابلیتی که به امارات امکان میدهد برخلاف همتایانش از افکار عمومی عبور کند.
در نهایت، پنج سال پس از توافقنامه ابراهیم، روابط عادیشده امارات و اسرائیل—با وجود بحرانهای منطقهای ناشی از غزه—نشان دادهاند که همچنان مقاوم باقی ماندهاند.