
بازار سرمایه، بهعنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد هر کشور، نقشی حیاتی در جذب سرمایه، تامین مالی بنگاههای اقتصادی و در نهایت، رشد و توسعه اقتصادی ایفا میکند. اما این بازار برای عملکرد صحیح، نیازمند «تنظیمگری» دقیق و مناسب است. در واقع، تنظیمگری بازار سرمایه از مهمترین الزامات رشد و توسعه آن به شمار میرود. این مفهوم، به مجموعهای از قوانین، مقررات و سیاستهایی اشاره دارد که با هدف ایجاد شفافیت و کارآیی و به طور کلی بهبود عملکرد بازار ایجاد شدهاند. در ادبیات علمی این حوزه، اصولی مانند «استقلال»، «شفافیت»، «پاسخگویی» و «سلامت» مقام تنظیمگر از ارکان اصلی تنظیمگری مطلوب برشمرده میشوند. اهمیت این اصول تا جایی است که کارشناسان، نقض هر یک از آنها را آسیب جدی به بازار و بیاعتمادی سرمایهگذاران میدانند.
