جمعه ۲ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۹:۴۹
رهبر انقلاب اسلامی درپیامی با اشاره به حماسه بدرقه «شهید ایران» و تحولات اخیر،نقض مکررتعهدات آمریکا را نشانهای از بیاعتباری امضای رئیسجمهور این کشوردانستند.
دراین پیام مهم،آمده است: همزمان با این حماسه [بدرقه آقای شهید ایران]،نقض عهدهای مکرّر شیطان بزرگ نسبت به تفاهمنامه امضا شده بین رئیسجمهوران ایران و آمریکا باردیگر این حقیقت را به همگان ثابت کرد که امضای رئیسجمهور امریکا چقدربیارزش و نامعتبر است و زورگوئی،تمامیّتخواهی و وحشیگری،اجزاء لاینفک مرام و مسلک آمریکایی میباشد.
امروز شیطان بزرگ باردیگرچهرهی واقعی و بدون نقاب خود را آشکارکرده تا این تجربه ی تاریک ازجنایت و بدعهدی،سند محکم دیگری بردروغگویی،غیرمنطقی وغیرقابل اعتماد و پلید بودن آمریکا باشد. اما درهمین روزهای انتشاراین پیام حکیمانه ازسوی رهبرانقلاب،وزیر امورخارجه کشورمان درمصاحبه ای چنین می گوید:«اگر۱۰روز زودتر آتش بس می کردیم،لاریجانی را داشتیم،خطیب را داشتیم،عسلویه را داشتیم،فولاد مبارکه را داشتیم و …»
این درحالی است که تاریخ شهادت دکترعلی لاریجانی،۲۵ و شهیداسماعیل خطیب وزیراطلاعات،۲۶ اسفندماه ۱۴۰۴ است و تاریخ آتشبس جنگ رمضان ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ می باشد. با این محاسبات ساده انگارانه جناب وزیر، پس چه بهتربود به جای هرگونه پاسخ نظامی،همان روز اول میرفتیم و درخواست آتش بس می کردیم. با کمال تاسف،بایدگفت که طرح چنین سخنانی ازطرف رییس دستگاه دیپلماسی کشور،دیگر یک خطای محاسباتی نیست،بلکه ازیک فاجعه ادراکی ومحاسباتی خبرمی دهد.راستی،مگرممکن اسهیچ یک از وعده های خود برای لغو تحریم های اقتصادی کره شمالی عمل نکرد.استفن بازورث،دیپلمات آمریکایی که مأمور اجرای این توافق بود بعدها چنین گفت: «چارچوب توافق شده در دو هفته بعد از امضای آن یک یتیم سیاسی بود.» چرا دور برویم، آمریکا به کدام یک از تعهداتش در برجام عمل کرد؟ یا کدام بند از تفاهم نامه اسلام آباد را نقض نکرد؟
حساب آمریکا روشن است. اگر یک اصل قطعی در سیاست خارجی آمریکا وجود داشته باشد،همین بی اعتبار بودن امضای آن کشور است.اما خطای محاسباتی مسئولان کشورکه گاهی به فاجعه محاسباتی تبدیل می شود،می تواند به مراتب خطرناک تر ازنقض پیمان دشمن باشد،چرا که امنیت کشور را درآتش بس با دشمنی پیمانشکن جستجو می کنند. این فاجعه محاسباتی بدین معناست که اگر دشمن قدار ما،آتش بس را پذیرفت،ما امنیت داریم، اما اگر هوس کردکه به هر دلیلی آن را نقض نماید،ما امنیت نخواهیم داشت.این درحالی است که امنیت پایدار فقط با ایمان به ذات اقدس الهی،وعده های او،مقاومت و تکیه بر توان داخلی بدست می آید نه اعتماد به دشمنی که تاریخی مملو از تجاوز و عهدشکنی دارد.
دراین پیام مهم،آمده است: همزمان با این حماسه [بدرقه آقای شهید ایران]،نقض عهدهای مکرّر شیطان بزرگ نسبت به تفاهمنامه امضا شده بین رئیسجمهوران ایران و آمریکا باردیگر این حقیقت را به همگان ثابت کرد که امضای رئیسجمهور امریکا چقدربیارزش و نامعتبر است و زورگوئی،تمامیّتخواهی و وحشیگری،اجزاء لاینفک مرام و مسلک آمریکایی میباشد.
امروز شیطان بزرگ باردیگرچهرهی واقعی و بدون نقاب خود را آشکارکرده تا این تجربه ی تاریک ازجنایت و بدعهدی،سند محکم دیگری بردروغگویی،غیرمنطقی وغیرقابل اعتماد و پلید بودن آمریکا باشد. اما درهمین روزهای انتشاراین پیام حکیمانه ازسوی رهبرانقلاب،وزیر امورخارجه کشورمان درمصاحبه ای چنین می گوید:«اگر۱۰روز زودتر آتش بس می کردیم،لاریجانی را داشتیم،خطیب را داشتیم،عسلویه را داشتیم،فولاد مبارکه را داشتیم و …»
این درحالی است که تاریخ شهادت دکترعلی لاریجانی،۲۵ و شهیداسماعیل خطیب وزیراطلاعات،۲۶ اسفندماه ۱۴۰۴ است و تاریخ آتشبس جنگ رمضان ۱۸ فروردین ۱۴۰۵ می باشد. با این محاسبات ساده انگارانه جناب وزیر، پس چه بهتربود به جای هرگونه پاسخ نظامی،همان روز اول میرفتیم و درخواست آتش بس می کردیم. با کمال تاسف،بایدگفت که طرح چنین سخنانی ازطرف رییس دستگاه دیپلماسی کشور،دیگر یک خطای محاسباتی نیست،بلکه ازیک فاجعه ادراکی ومحاسباتی خبرمی دهد.راستی،مگرممکن اسهیچ یک از وعده های خود برای لغو تحریم های اقتصادی کره شمالی عمل نکرد.استفن بازورث،دیپلمات آمریکایی که مأمور اجرای این توافق بود بعدها چنین گفت: «چارچوب توافق شده در دو هفته بعد از امضای آن یک یتیم سیاسی بود.» چرا دور برویم، آمریکا به کدام یک از تعهداتش در برجام عمل کرد؟ یا کدام بند از تفاهم نامه اسلام آباد را نقض نکرد؟
حساب آمریکا روشن است. اگر یک اصل قطعی در سیاست خارجی آمریکا وجود داشته باشد،همین بی اعتبار بودن امضای آن کشور است.اما خطای محاسباتی مسئولان کشورکه گاهی به فاجعه محاسباتی تبدیل می شود،می تواند به مراتب خطرناک تر ازنقض پیمان دشمن باشد،چرا که امنیت کشور را درآتش بس با دشمنی پیمانشکن جستجو می کنند. این فاجعه محاسباتی بدین معناست که اگر دشمن قدار ما،آتش بس را پذیرفت،ما امنیت داریم، اما اگر هوس کردکه به هر دلیلی آن را نقض نماید،ما امنیت نخواهیم داشت.این درحالی است که امنیت پایدار فقط با ایمان به ذات اقدس الهی،وعده های او،مقاومت و تکیه بر توان داخلی بدست می آید نه اعتماد به دشمنی که تاریخی مملو از تجاوز و عهدشکنی دارد.
محمد عمرانی