دور اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ (۲۰۲۱-۲۰۱۷) با تحولات قابلتوجهی در روابط ایالات متحده با ایران همراه بود. این تحولات عمدتا تحتتاثیر سیاستهای سختگیرانه ترامپ و تغییرات اساسی در رویکرد آمریکا به توافق هستهای ایران (برجام) قرار داشت. برجام توافقی بود که در سال ۲۰۱۵ میان ایران و گروه ۱+۵ (آلمان و پنج کشور دائمی شورای امنیت سازمان ملل) به امضا رسید. هدف این توافق محدود کردن برنامه هستهای ایران به مدت معین و در عوض کاهش تحریمها بود. در تاریخ ۸ مه ۲۰۱۸، ترامپ اعلام کرد که ایالات متحده به طور یکجانبه از برجام خارج میشود و تحریمهای اقتصادی علیه ایران را دوباره برقرار میکند. پس از خروج از برجام، دولت ترامپ سیاست «فشار حداکثری» را علیه ایران اعمال کرد. این شامل اعمال مجدد تحریمها و همچنین وضع تحریمهای جدید بر بخشهای مختلف اقتصاد ایران، از جمله نفت، بانکداری و صنعت بود. هدف این سیاست کاهش درآمدهای نفتی ایران و وادار کردن آن به پذیرش مذاکرات جدید برای توافقی جامعتر بود. دولت ترامپ همچنین تلاش کرد تا ائتلافهایی با کشورهای عربی منطقه ایجاد کند تا فشار بیشتری بر ایران وارد کند.