اینکه برخی کاندیداها در آستانه انتخابات دچار توهم میشوند، پدیدهای شناخته شده و حتی رایج است. مجاهدین خلق در آن دوره، گرفتار این عارضه شدند و علاوه بر آن بنی صدر نامزد پیروز انتخابات را نیز به آن مبتلا ساختند. این در حالی بود که سرکرده این گروه و اعضای شاخص آن در اولین دوره از انتخابات مجلس کاندیدا شدند، اما هیچیک رأی نیاوردند! آنان که در شکستهای خود مایل به پذیرش حقیقت نبودند، ماجرا را به تقلب نسبت میدادند
جوان آنلاین: در روزهای گذشته به این مهم اشارت بردیم که آغازین دوره از انتخابات ریاست جمهوری، محمل درسها و عبرتهای فراوان تاریخی است. یکی از مهمترین سرفصلهای این رویداد، منتفی شدن کاندیداتوری مسعود رجوی سرکرده گروه موسوم به مجاهدین خلق در پی اظهارنظر امام خمینی رهبر کبیر انقلاب اسلامی است. در مقال پی آمده، این رویداد که تا هم اینک نیز در تحلیل آن سخن میرود، با ابتنا به پارهای از روایات و تحلیلها مورد بازخوانی قرار گرفته است. امید آنکه تاریخپژوهان معاصر و عموم علاقهمندان را مفید و مقبول افتد.
سرکرده منافقین از پیروزی انقلاب اسلامی تا فرار از ایران
در آغاز سخن بهنگام مینماید تا گفتار و کردار سیاسی مسعود رجوی سرکرده گروه موسوم به مجاهدین خلق از بدو پیروزی انقلاب اسلامی تا هنگام فرار از ایران مورد بازخوانی قرار گیرد. این امر موجب میشود تا بستری که در آن کاندیداتوری نامبرده صورت گرفت، به درستی شناسایی و ابعاد آن شفاف شود. بر تارنمای مرکز اسناد انقلاب اسلامی مقالهای قرار دارد که بخشی از آن مقصود ما را محقق میکند:
«سازمان مجاهدین خلقی که تقریباً در سال ۵۷ مجدداً پا گرفت، در جهت اهدافی بود که مسعود رجوی و موسی خیابانی در زندان ترتیب داده بودند. تعداد اعضای سازمان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی افزایش پیدا کرد، چه اینکه رجوی تلاش کرد خود را ادامهدهنده منش مؤسسان سازمان نشان دهد و به شدت با مواضع سایر انشعابات این تشکل مخالفت کرد. سازمان رفتهرفته در راهپیماییها شرکت کرد و با استفاده از تصویر و پلاکاردهای مؤسسان و کشتگان خویش جایگاه ویژهای برای خود در داخل کشور باز کرد، اما تحلیل غلط رجوی از واقعیت انقلاب ایران و میزان مقبولیت رهبر انقلاب در میان مردم او را به کنشهایی سوق داد که در نهایت سبب آغاز افول سازمان در داخل شد. اموری، چون جمع آوری سلاح و مهمات و مصادره اموال، حمایت از جنبشهای تجزیه طلب، درخواست انحلال ارتش و شرکت نکردن در همه پرسی قانون اساسی سرآغازی بر این دست اقدامات بود که در نهایت به حذف نام مسعود رجوی از لیست نامزدهای اولین دوره ریاست جمهوری به واسطه نص صریح حکم امام خمینی مبنی بر ممنوعیت نامزدی افرادی که به همه پرسی قانون اساسی رأی ندادهاند، شد. از این زمان به بعد و با مشخص شدن ضعف تأثیرگذاری سازمان در بدنه عمومی جامعه، در انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی شکست سختی حاصل کار نمایندگان سازمان شد. مسعود رجوی تلاش کرد با تنها روزنه امید یعنی بنی صدر که بر سر تصاحب کامل قدرت با نیروهای مذهبی پیرو خط امام در تنازع بود، ارتباط بیشتری بگیرد، ارتباطی که مقدمه ورود سازمان به فاز مسلحانه بود. بعد از بالا گرفتن تقابل سازمان با انقلاب اسلامی در شهریور سال ۱۳۶۰، مسعود رجوی همراه بنیصدر و با استفاده از عناصری از مجاهدین خلق که در نیروی هوایی نفوذ کرده بودند، توسط یک هواپیمای بوئینگ ۷۰۷ تهران را به مقصد فرانسه ترک کرد….»
«امام» را مناسبترین فرد برای انتخابات ریاست جمهوری میدانیم!