کمال تبریزی درباره حضور پرتعداد بازیگران شناخته شده در فیلم «ما همه با هم هستیم» گفت: « در وهله اول، فیلمنامه این اجازه را به ما میداد. کسی که این فیلم را ببیند متوجه میشود ما چیزی به نام نقش اول نداریم. بنابراین فیلمنامه امکان آن را ایجاد میکرد که کاراکترهای مختلف در موقعیتهای کاملاً موازی و برابر کنار هم قرار گیرند و این مورد برای بازیگران میتواند یک امتیاز محسوب شود. مثلاً آقای مدیری، محمدرضا گلزار یا جواد عزتی اگر میخواستند ترتیب اول، دوم و سوم داشته باشند احتمالاً برای حضور آنها دچار مشکل میشدیم. در این فیلم هر کاراکتری جای خودش را میتواند داشته باشد، پردازش خاص خودش را دارد و زیر سایه دیگری نیست. مثلاً خانم لیلا حاتمی به راحتی پذیرفتند که این نقش را بازی کنند زیرا متوجه تاثیر هر کدام از شخصیتها در جای خودشان بودند. در صورتی که معمولاً فیلمنامهها شخصیت محور هستند و چنین امکانی را فراهم نمیکنند که بتوان از چندین بازیگر شناخته شده در آنها بهره برد.»
او ادامه داد: «در وهله دوم، بحث سرمایه گذار بود که خودش تمایل و آمادگی این هزینه را داشت که ما بتوانیم برای اولین بار از چندین بازیگر شناخته شده در فیلم استفاده کنیم و باید اشاره کنم که به این ترتیب بیش از ۵۰ درصد از هزینه فیلم برای بازیگران صرف شده است و در حقیقت علاوه بر پروسه و هزینه سنگین تولید خود فیلم با توجه به شرایطی که داشتیم هزینه بازیگران هم به آن اضافه میشد.»
تبریزی در ادامه اضافه کرد: «من به عنوان کارگردان فکر میکنم که به ندرت می شود چنین شرایطی در سینما به وجود آید و فکر می کنم احتمالاً این آخرین باری باشد که در سینما امکان جمع شدن این تعداد بازیگر فراهم میشود. جمع کردن مجموعهای از بازیگران محبوب مردم در یک فیلم کار منحصر به فردی است، و همه باهم معتقد شدیم وقتی چنین امکانی در سینما فراهم شده است چه اشکال دارد که آن را عملی کنیم؟»