اعتدال در اصلاحات یا اصلاحات در اعتدال؟
آرمان – مطهره شفیعی: این روزها تشکیل کابینه دغدغه اصلی دلسوزان شده است، کابینهای که قرار است تا سال 1400 در تحقق اهداف دولت اعتدالی و مطالبات مردم بکوشد، دولتی که حاصل ائتلاف اصلاحطلبان و اعتدالیون در سال 92 بود، دولتی که توانست گره پرونده هستهای را باز کند؛ پروندهای که سالها کشور را تحت تحریم قرار داده بود در توافقی به نام «برجام» و با کوشش وزیر امور خارجه گشوده شد. بدون شک هر دولتی که در ایران بر سر کار آمده از پشتیبانی گروههای سیاسی برخوردار بوده است اما در این دوره شرایط متفاوت است و ظاهرا تعامل با اصلاحطلبانی که مدعی ایفای مهمترین نقش در پیروزی روحانی در انتخابات اردیبهشت گذشته هستند، چیزی جز مشورت نخواهد بود. جریان اصلاحات خود را در رأی 24 میلیونی در سال 96 و رأی به او در سال 92 صاحب نقش بزرگی میداند و انتظار استفاده از افراد این طیف در کابینه خواستهای منطقی و معمول در سیاست است اما ظاهرا کسانی که درچیدن لیست وزرای کابینه نقش داشتهاند به آن توجه کافی نداشتهاند و هر روز که زمان معرفی کابینه نزدیک میشود نگرانی فراموش شدن حامیان اصلی
روحانی شدت میگیرد. سعید حجاریان از زمان قبل از انتخابات 96 تا امروز تحلیلهایی درباره رویکرد روحانی در دولت دوازدهم و نقش اصلاحطلبان در آن دولت مطرح کرده است و میتوان مواضع او را که به عنوان تئوریسین جریان اصلاحات شناخته میشود، در چند بخش بازخوانی کرد.
