اقتصاد ۲۴ – امیرعباس آذرم‌وند: از آغاز جنگ داخلی سوریه تا امروز بیش از یک دهه می‌گذرد و در این سال‌ها بار‌ها حکومت بعث سوریه تا مرز سرنگونی رفت، اما توانست بر اوضاع مسلط شود و باقی بماند. اعتراضات چند روز اخیر، اما توانست کار ناتمام مخالفان بشار اسد را به اتمام برساند. سقوط «جمهوری عربی سوریه» آن‌قدر سریع بود که برخی آن را با قدرت گیری طالبان در افغانستان مقایسه می‌کنند.
سرنگونی یک رژیم، بحثی سیاسی است که اقتصاد نیز بر روند آن تاثیرات خاص خود را دارد. سرنگونی یک حکومت متحد می‌تواند جهت‌گیری‌های جمهوری اسلامی را در سطح منطقه تغییر دهد ولی می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌های اقتصادی نیز موثر باشد. اینکه چگونه یک حکومت با سابقه نیم قرن نمی‌تواند یک بحران را پس از ۱۳ یا ۱۴ سال برطرف کند و بر تبعات جنگ داخلی خود فایق آید، یک سوژه مهم برای صاحب نظران خواهد بود.
به ویژه آنکه حکومت بعثی سوریه، در یکی دو دهه ابتدای قدرت گیری خویش نقش موثری بر پیشرفت زیرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی سوریه داشت، اما این حکومت پس از نیم قرن چنان سطحی از ناکارآمدی را از خود نشان داد که مخالفان نه چندان خوش‌نام آن راحتتر از انتظارات حتی متحدان آن، پایتختش را تصرف کنند.