گروه سینما و تلویزیون: یادمان نمیرود وقتی رگ غیرت جریان شبهروشنفکری کلفت شده بود. آن روزی که اصغر فرهادی و نسرین ستوده دعوت به آرامش کردند، هم اسرائیل را هم مادران کودک مرده فلسطین را. بالاخره در این وانفسا باید طوری عمل کنند که نه سیخ بسوزد نه کباب. نه کسی آنها را متهم به این کند که چرا شما که اینهمه صلح کل هستید و بینالمللی شدهاید، در قبال این واقعه سکوت کردهاید و نه طوری اعتراض کنند که همهی حواس به سمت مقصر واقعی معطوف شود. یک اعتراض که نه، یک خواستهی خنثی. خنثی و بیجهت. انگار که متهمی در میان نیست؛ و یا شاید هم هست و فعلاً در میان نیست. در میان اینهایی که ظلم میکنند و یا مظلوم واقع میشوند؛ و آیا مگر میشود اینهمه کودک و مادر قتلعام شوند، اما متهمی در کار نباشد؟ آیا شدنی است که عدهای برای دیدن فروآمدن موشکها در لابهلای خانه و زندگی مردم، چیپس و پفک به دست روی تپهها نشسته و قهقهه بزنند اما متهمی در کار نباشد؟
به گزارش بولتن نیوز، اما اینهمهی شترسواری دولادولا فرهادی نیست. به این خبر دقت کنید: «اصغر فرهادی کارگردان ایرانی روز پنجشنبه در پاریس نشان عالی هنر و نویسندگی فرانسه را دریافت میکند. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از تی وی 5، این نشان که از باارزشترین نشانها برای تجلیل از دستاوردهای هنری یک چهرهی جهانی است، روز پنجشنبه 27 فوریه از سوی اورلی فیلپتی وزیر فرهنگ فرانسه در پاریس به فرهادی اهدا خواهد شد. این نشان به دلیل خلاقیت هنری این کارگردان و تأثیر وی بر فرهنگ فرانسه به او اهدا میشود. فیلم «گذشته» فرهادی در فرانسه و با حضور عوامل فرانسوی ساختهشده است.»
خیلی جالب است. گفتمان سیاسی- هنری که سالها شعار غیردولتی بودن سر میدادند و اصل حضور دولت، حکومت و همهی مظاهر سیاست را در هنر برنمیتافتند، این روزها حسابی ماهیت خود را نشان میدهند. از اختتامیهی جشنوارهی فیلم فجر که رپورتاژ آگهی مفت و مجانی سینماگران برای دولت بود گرفته تا شکستن مرز تحتالحمایگی دولتی که قرار است توسط اعطای جایزهی فرانسویها به فرهادی کامل شود؛ و از این جالبتر، توجیههای هنری و فلسفی است که متعاقباً پس از دریافت این جایزه صادرشده تا ثابت کنند که این جوایز اصلاً سیاسی نیستند و کاملاً نیتهای انساندوستانِ را مدنظر دارند.