انتقال سامانه دفاعی پیشرفته رژیم صهیونیستی به اوکراین، برای روسیه، نشانگر یک برخورد چالشبرانگیز از جانب اسرائیل است و ممکن است روابط دو طرف را در حوزههای امنیتی، اطلاعاتی و نظامی دچار اصطکاک کند
جوان آنلاین: در روزهای اخیر، خبری جنجالی توجه رسانهها را به خود جلب کرد؛ اوکراین تأیید کرد یک سامانه پاتریوت ضدموشکی (Patriot) ساخت امریکا را که از اسرائیل تأمین شده، در اختیار دارد و فعال است. رئیسجمهور اوکراین افزود که دو سامانه افزوده در پاییز تحویل خواهد شد. اگر این خبر را جدی بگیریم، معنایش این است که اسرائیل به شکلی آشکار در حال مداخله در نبرد هوایی و موشکی بین اوکراین و روسیه است. تاکنون اسرائیل ظاهراً به طور مداوم تلاش کرده در جنگ روسیه علیه اوکراین موضعی محتاط داشته باشد، نه طرف آشکار درگیری. اما اکنون، انتقال سلاحی حساس و حساسیت برانگیز مانند سیستم ضد موشک پاتریوت، هم از لحاظ فنی و هم از لحاظ نمادین، یک گام بزرگ است.
روسیه، به عنوان طرفی که در جنگ اوکراین نقش محوری دارد، بعید است اقدام اسرائیل را بدون واکنش بپذیرد. انتقال سامانه دفاعی حساس به کشوری که در جنگ علیه روسیه است، پیام آشکاری است: اسرائیل عملاً از اوکراین حمایت نظامی میکند. روسیه ممکن است این اقدام را نقض تناسب سیاست بیطرفانه اسرائیل تلقی کند و آن را به مثابه خصومتی خاموش بپندارد. مسکو ممکن است فشاری دیپلماتیک یا نظامی علیه اسرائیل اعمال کند؛ از جمله تضعیف همکاریهای امنیتی مشترک در سوریه، محدود کردن تبادل اطلاعات نظامی یا واکنش در عرصههای بینالمللی به ویژه در روابط نظامی با ایران. اما باید یادآوری کرد، روابط بین روسیه و اسرائیل در گذشته نیز پر از تناقض بوده است. اسرائیل همواره تلاش کرده از مواضع سختافزاری علیه روسیه پرهیز کند تا منافع خود را در سوریه و تعامل با روسیه حفظ کند. بنابراین، حتی با وجود فشار، بعید است روابط به درگیری تمامعیار برسد؛ بلکه ممکن است رفتاری محتاطانه و کنترلشده از هر دو سو شکل بگیرد.
بازتاب در روابط ایران و روسیه
ارسال سامانههای دفاع موشکی اسرائیل به اوکراین، ناگزیر بر روابط تهران و مسکو نیز سایه میاندازد. ایران در سالهای اخیر تلاش کرده است در جنگ روسیه و اوکراین بهعنوان فرصتی برای اعلام بیطرفی بهره گیرد؛ به ویژه از طریق هماهنگی سیاسی در مجامع بینالمللی. اما اکنون با ورود اسرائیل به صحنه اوکراین، روسیه در موقعیتی پیچیده قرار گرفته است: از یک طرف نمیخواهد روابطش با تلآویو را بهطور کامل قطع کند، بهویژه با توجه به حضور جمعیت یهودیان روستبار و نفوذ اسرائیل در سیاستهای غربی و از طرف دیگر، نمیتواند نسبت به حساسیتهای ایران بیتفاوت باشد، زیرا تهران یکی از معدود حامیان واقعی مسکو در برابر تحریمهای غرب به شمار میرود.