نمی شود این لحظات و این دقایق را با واژه ها توصیف کرد و از حال علی پورحیدری و هم چنین عسل دختر منصور پورحیدری نوشت اما ابراز همدردی با این دو عزیز و هم چنین همسر پورحیدری و همراهی آنها در این مسیر سخت قدری از آلام را می کاهد.
استقلال یک بزرگ را از دست داد. گریزی هم نیست. این یک واقعیت است که به سراغ همه ما می آید. چه خوب در حیات قدردان لحظات باشیم. یادمان باشد جنگ با واقعیت ها امکان پذیر نیست.