عید نوروز فرصت مناسبی برای ابراز عشق و علاقه قلبی به عزیزان است. اشعار عاشقانه تبریک عید نوروز در این مناسبت می تواند روش موثری برای بیان احساسات قلبیمان به کسانی باشد که در گوشه گوشه قلبمان جای دارند. به همین خاطر ما در این قسمت از تاپ ناز، مجموعه اشعار عاشقانه تبریک عید نوروز و فصل بهار را با شعر کوتاه و بلند برای تبریک سال نو به عشق و همسر گردآوری کرده ایم.
اگر به دنبال زیباترین اشعار عاشقانه تبریک عید نوروز و سال نو برای عزیزانتان هستید پیشنهاد می کنیم حتما ما را در ادامه مطلب همراهی کنید.
برخیز که می رود زمستان
بگشای در سرای بستان
برخیز که باد صبح نوروز
در باغچه می کند گل افشان
«سال جدید مبارک»
خوشا طلیعه نوروز
خوشا بهار که پیغام آشتی با اوست
نظر کنید که هنگام آشتی با اوست
حدیث باد به گوش درخت اگر گفتی
به هوش باش که خود نام آشتی با اوست
باران زده و هوای فروردین اسـت
پلکی بگشا و باز کن پنجره را
تویى بهار دلم با تو احْسَنُ الحالَم
بیا بهار شود چار فصل امسالم
بیا مُقَلبِ قلبم، دلیل نوروزم
بیا کناره بگیرد بدی از اقبالم
نویدِ رویِ تو را می دهد بمن حافِظ
بیا که فال گرفتم تو بوده ای فالم ..
دیدی کـه نسیم نوبهاری بوزید
دردا کـه چو گل پرده خلوت بدرید
خیمه نوروز بر صحرا زدند
چار طاق لعل بر خارا زدند
کارداران بهار از روز گل
زال زر بر روضه خضرا زدند
هست ایام عید و فصل بهار
ای نگار بدیع وقت صبوح
ای عهد تـو عید کامرانی پیوست
زیبندهتر از مجلس تـو دست بهار
صف زد حشم بهار پیرامن گل
با این همه ی جان نماند اندر تن گل
آراست بهار کوی و دروازه خویش
افگند بـه باغ و راغ آوازه خویش
تا بشناسد بهار اندازه خویش
از آمدن بهار و از رفتن دی
می خور مخور اندوه کـه فرمود حکیم
بهاری داری از وی بر خور امروز
که هر فصلی نخواهد بود نوروز
گلی کو ، را نبوید ، آدمی زاد
چو هنگام خزان آید برد ، باد
اندر دل مـن مها دل افروز تویی
شادند جهانیان بـه نوروز و بـه عید
ای ابر بهار خانه پرورده توست
ای غنچه عروس باغ در پرده توست
بنمود بهار تازه رخسار ای دل
اکنون کـه گشاد چهره گلزار ای دل
اکنون کـه زمین شد ز بهاران همه ی گل
از فرقت توست در دل مـا همه ی خار
نوروز شد و بنفشه از خاک دمید
بر روی جمیلان چمن نیل کشید
کس را به سخن نمی گذارد بلبل
در باغ مگر غنچه به رویش خندید
بوی باران بوی سبزه بوی خاک
شاخه های شسته باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس رقص باد
نغمه شوق پرستو های شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت ها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمی پوشی به کام
باده رنگین نمی نوشی ز جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می باید تهی است
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکویی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ
عاشقان عید نوروز بر شما مبارک
از همین روزنه گشوده به درود
به پرستو، به گل، به سبزه درود
به بهاری که می رسد از راه
چند روز دگر به ساز و سرود
«نوروزتان پیشاپیش مبارک»
بازم غم عشق یار در کار آورد
هر سال بهار مـا گل آوردی بار
ای آنکه ز عشق تـو مرا نیست قرار
بر هر بد و نیک پرتو انداز چو مهر
خوش وقت بهار و سبزه و دامن کشت
در باغ مراد مـا چنین سرو نرست
نوروز شد و جهان برآورد نفس
از قافلهی بهار نامد آواز
در وقت بهار جز لب جوی مجوی
جز باده گلرنگ بـه شبگیر مگیر
گلبرگ برد باد بهاران بـه کجا
ای عارض یار مـن شتابان بـه کجا
شد یار و بـه غم ساخت گرفتار مرا
چون سوی چمن روم کـه از باد بهار
بهار آمد زمین فیروزه گون شد
بـه گلچیدن درآمد یار فایز
بهار آیو بـه هر شاخی گلی بی
بـه هر مرزی نیارم پا نهادن
عزیزان موسم جوش بهاره
دمی فرصت غنیمت دان درین فصل
اعجاز بلند قاضی الحاجاتی
دستار تـو سبز و احترامت واجب
از بس خوش و مست و دلربا می آیی
دل خانه عشق توست آبادش دار
امسالم و پیرارم و پارم رد شد
مانند زنی سبزه بهار عمرم
هر چلچله بیقرار برمی گردد
لبها رز قرمزند و چشمانت برگ
باران زده و هوای فروردین اسـت
پلکی بگشا و باز کن پنجره را
از آتش لاله، پرفروغش کرده
مـا بی تـو بهارمان کجا بود عزیز؟