10 فروردین 1399 – 09:18
چرا دمیدن به ماجرای سانسور توسط عوامل «پایتخت» کار اشتباهی است.

به گزارش خبرانلاین، شب گذشته احمد مهرانفر برای دومین بار به ماجرای سانسور شدن بخشهایی از سریال «پایتخت» اعتراض کرد؛ اعتراضی که در شرایط کنونی بیشتر شمشمیر دولبهای است که هر دو لبهاش پیکره «پایتخت» را خراش میدهد تا اینکه فریادی باشد برای محکوم کردن آنهایی که به زعم مهرانفر اجازه نمیدهند تا صدای حقیقت به گوش مردم برسد.
عوامل «پایتخت» هر چقدر در روایت احوالات زندگی مردم و حواشی جامعه سیاستزده امروزی در بطن یک سریال مفرح موفق هستند اما در بروز اعتراضشان در فضای خارج از سریال آنقدر آماتورگونه عمل میکنند که گویی «پایتخت» را افراد دیگری غیر از این معترضان اینستاگرامی ساختهاند.
محسن تنابنده با همراهی سیروس مقدم و نویسنده این فصلشان آرش عباسی خیلی بیپروا به نقد روابط و مناسبات رفتاری آدمهای سودجو به ظاهر متدینی که نفعشان در سو استفاده از باورهای دینی است پرداری دارد و قصدش این است که خودش، سریال و … را با هم روی هوا بفرستد. او در حالی معترض سانسور شده که اولا در این قسمت آنقدر مخاطب درگیر ماجراهای جذاب خانواده نقی و فک و فامیلش شده که اصلا متوجه سانسورها نشده؛ ضمن اینکه سانسورها هیچ لطمهای به کلیت آن سکانس نزده بود؛ گذشته از همه این موارد چه خوب این دیالوگهای حساس از زبان (ارسطو)یی که قادر به تصمیم گرفتن درست و حسابی برای خودش نیست گفته نشد؛ که چه بسا اهمیت مسائل مطرح شده را به کل زیر سوال میبرد.
تمام این اعتراضها الان ابزاری شده برای معترضین که فریاد واسفا سربدهند که بیایید ببینید بیتالمال دست آدمهایی افتاده که میآیند پولشان را میگیرند؛ تندترین نقدها را به سیستم و متدینین میکنند و آنوقت معترض و ناسزاگو هم هستند.
«پایتخت» این شبها تنها دلخوشی مردم گرفتار در خانههاست، آن را فدای خودخواهی و خودبینیها نکنید.
انتهای پیام
