فیلم «اسکورت» در دل تعقیبوگریزها و موقعیتهای پرتنش جادهای، سراغ آدمهایی میرود که میان انتخاب و اجبار گرفتار شدهاند؛ روایتی که بیش از مقصد، به بهای ادامه دادن میپردازد.
«اسکورت» از همان ابتدا جاده را تنها بهعنوان یک لوکیشن انتخاب نمیکند، بلکه آن را به بخشی از منطق روایت تبدیل میکند. شخصیتها دائماً در حرکتاند، اما این حرکت الزاماً به معنای پیشرفت نیست؛ گاهی آنها در حال فرار از موقعیتی هستند که ایستادن در آن، دشوارتر از ادامه دادن است.
در چنین فضایی، سرعت نیز تنها ابزاری برای افزایش هیجان نیست. شتاب خودروها، تعقیبوگریزها و تصمیمهای لحظهای، بازتابی از آشفتگی و فشار حاکم بر زندگی شخصیتهاست. جاده به تدریج از یک مسیر فیزیکی به تصویری از وضعیت آدمهایی تبدیل میشود که برای ادامه دادن، باید دائماً تصمیم بگیرند.