داستان فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمیکیا حول محور اصالت با بازی امیر جدیدی، سربازی تهرانی مستقر در جنوب میگردد که برای تأمین داروی گرانقیمت دوست بیمارش، ناگزیر میشود به عنوان «اسکورت»، همراه یک راننده زن شوتی با نام «حلما» با بازی هدی زینالعابدین شود تا محمولهای قاچاق را به سلامت برساند. این موقعیت بحرانی، زمینهای ایدهآل برای کارگردان ایجاد میکند تا مرزهای مبین وظیفه، وجدان و بقا را به چالش بکشد و مخاطب را درگیر یک انتخاب اخلاقی پیچیده کند.
نخستین نقطه قوت فیلم، انتخاب سوژهای اجتماعیِ جسورانه و پرداختی سینمایی و غیر شعار زده به آن است. حاتمیکیا ترجیح داده است به جای قضاوت یا نگاه از موضع بالا، روایتی انسانی از دلایل گرایش افراد به شغل پرخطر شوتی ارائه دهد و این، فیلم را از دام کلیشههای مرسوم دور میسازد. این نگاه، در شخصیتپردازی دقیق و فاقد اغراق فیلم متبلور شده است.
امیر جدیدی در نقش اصلی، گذار تدریجی از یک سرباز معمولی به فردی درگیر در موقعیتی غیرقانونی را با باورپذیری بازی میکند و هدی زینالعابدین نیز توانسته است شخصیتی پیچیده، مصمم و در عین حال آسیبپذیر را خلق کند. حتی شخصیتهای فرعی مانند نقشآفرینی مهدی زمینپرداز در قامت یک شوتی مصیبتدیده، حضوری کوتاه اما به شدت تأثیرگذار و سینمایی دارند.