به گزارش خبرنگار آنا، با نزدیک شدن به پایان سال، بسیاری از دانشآموزان تمایلی به حضور در کلاسها ندارند. محتوای درسی در این دوره اغلب به مرور مطالب تکراری و خشک محدود میشود و هیچ فعالیت مشارکتی یا خلاقانهای برای حفظ انگیزه آنها طراحی نشده است. این موضوع باعث میشود دانشآموزان حضور در مدرسه را بیفایده بدانند. از سوی دیگر، معلمان نیز در دوگانگی میان استراحت و نگرانی از اختلال در روند تدریس قرار میگیرند. برخی معتقدند ادامه تدریس در این شرایط بیفایده است، در حالی که دیگران نگران کاهش فرصتهای آموزشی هستند.
بحران مشروعیت مدارس
مشکل اصلی فراتر از چالشهای مقطعی است. بحران مشروعیت مدارس در ایران به مرحلهای رسیده که بسیاری از دانشآموزان دیگر دلیلی برای حضور در کلاسها نمیبینند و تنها به اجبار خانوادهها یا برای بودن در کنار دوستان خود به مدرسه میآیند. از سوی دیگر، معلمان نیز به دلیل مشکلات اقتصادی ناچار به تصدی بیش از یک شغل شدهاند و این امر موجب کاهش نقش الهامبخش آنها در فرآیند یادگیری شده است.