به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت الاسلام محمد عربشاهی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: اسراف و تبذیر در آموزههای اسلامی به معنای زیادهروی در مصرف، بهکارگیری نادرست و نابهجای منابع و از گناهان کبیره محسوب میشود همچنین در قرآن کریم و روایات اهلبیت علیهمالسلام با تأکید فراوان مورد نهی قرار گرفته است.
وی درباره آثار فردی اسراف توضیح داد: نخستین اثر اسراف در سطح فردی، زوال و از بین رفتن نعمتهای الهی است. امام موسی کاظم(ع) در اینباره میفرمایند: «کسی که میانهروی و قناعت را در زندگی خود پیشه کند، نعمت الهی برای او باقی میماند؛ اما هر کس به تبذیر و اسراف روی آورد، نعمت از او گرفته میشود». این روایت نشان میدهد که در منطق دینی، استمرار نعمت تنها در گرو استفاده صحیح از آن است و مصرف بیضابطه، زمینه سلب نعمت را فراهم میکند.
عربشاهی دومین اثر اسراف را کاهش برکت در زندگی بیان کرد و افزود: برکت در فرهنگ اسلامی به معنای افزایش خیر در مال و زندگی است؛ بنابراین ممکن است فردی درآمد اس تعلق اجتماعی تقویت میشود. از نظر اقتصادی نیز، کاهش مصرف انرژی موجب کاهش هزینههای دولت در حوزه تأمین سوخت، یارانهها و واردات میشود. منابع آزادشده میتواند در حوزههایی مانند زیرساخت، آموزش، سلامت و حمایت از اقشار آسیبپذیر هزینه شود. در نتیجه، صرفهجویی نهتنها یک رفتار فردی، بلکه یک سیاست اجتماعی مؤثر در کاهش فشار اقتصادی است.
این کارشناس دینی با بیان راهکارهای دینی برای ترویج فرهنگ صرفهجویی، گفت: برای نهادینهسازی فرهنگ صرفهجویی، میتوان از ظرفیتهای دینی و فرهنگی استفاده کرد. از جمله این راهکارها میتوان به تبیین مستمر حرمت اسراف در خطبهها و رسانهها، الگوسازی از سیره اهلبیت(ع)، آموزشهای مسجدی و خانوادگی، استفاده از ظرفیت روحانیت در ترویج فرهنگ مصرف صحیح، و ایجاد برنامههای انگیزشی و فرهنگی اشاره کرد.