
به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: مخالفت ابتدایی و سپس کارشکنی تلآویو علیه تفاهمنامه ایران و آمریکا و پول پاشی برای عقیم ماندن آن، نقطه عینی این برداشت است که نشان میدهد، این رژیم در خوشبینانهترین حالت، قادر نیست بدون تنش و جنگ چندان دوام بیاورد، بطوری که اگر دشمنی با ایران نبود، قطعاً امروز یا با ترکیه یا پاکستان و یا با دیگر کشورهای منطقه در تنش و درگیری بسر میبرد. برای توضیح بیشتر بد نیست، بند یک تفاهمنامه را فارغ از خوب و بد یا درست و غلط بودن آن مرور کنیم.
براساس متن منتشره در شبکه سی ان ان و سایت صبح مجلس، در همان بند اول، بر پایان جنگ در همه جبههها تاکید میشود؛ «جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، به همراه متحدان خود در جنگ جاری، با امضای این یادداشت تفاهم پایان فوری و دائمی جنگ را در تمامی جبههها، از جمله لبنان، اعلام میکنند و متعهد میشوند که از این پس هیچ اقدام خصمانهای علیه یکدیگر انجام ندهند…» در حقیقت، اجرای بند اول تفاهمنامه، میتوانست متضمن آرامش و ثبات منطقه باشد که اگر اسرائیلیها خواهان آن میبودند، قطعاً برای اجاستمداران فاسد در آمریکا، نه تنها اجازه نمیدهد خاورمیانه به آرامش برسد، بلکه در حذف و جابجاییها و عمده سیاستگذاریهای کلان واشنگتن هم دخالت دارد و اما نکته بد ماجرا اینکه هزینه این مداخلات و شرارتها را از محل مالیات آمریکاییها تامین میکند. دعوای این روزها در راهروهای کنگره و یا در سالنهای اجتماعات جمهوری خواهان، بر خلاف نظرات بدبینانه، امری واقعی و در حال رخ دادن است، چرا که بوی فساد دخالتهای صهیونیستهای افراطی، هیات حاکمه آمریکا را فراگرفته است.
به همین دلیل حتی در بدبینانهترین حالت، دعوای اخیر ونس با جنگ سالاران جیره خوار نتانیاهو در حزب جمهوری خواه و یا کنگره آمریکا را نمیتوان باور نکرد. واقعیت این است که در جنگ جاری میان آمریکا و ایران، بازیگران زیادی نقش آفرینی میکنند. بازیگرانی هم هستند که تنها نقش مهره روی صفحه را دارند و هر کدام به دنبال منافع خود؛ از مسکو و پکن تا آنکارا و ریاض و قاهره و برخی کشورهای مینیاتوری منطقه، همگی به اندازه وزن خود در صحنه حضور دارند. در این میان، اسرائیل در حال نفس کشیدن است و از هر برگی که به شعله ورتر شدن آتش جنگ کمک کند، در تلاش است بخوبی بهره بگیرد.
17302
