بسماللَّهالرّحمنالرّحیم
در ابتدا به همه شما جوانان عزیز، دانشجویان، دانشآموزان و عزیزان این ملت خوشامد عرض میکنم و امیدوارم که در ایام متبرّک ماه رجب و ماه شعبان که در پیش است و ماه رمضان که بهزودی فراخواهد رسید، دلهای پاک و گرم و نفسهای مطهّر شما بتواند با ارتباط صمیمىِ هرچه بیشتر خود با خدای بزرگ، رحمت الهی را برای این ملت جلب کند.
امروز مناسبت دیدار ما سیزدهم آبان است که «روز مبارزه با استکبار» نامگذاری شده است و عنوان بسیار مهم و پر عمق و پیچیده و درخور تأمّلی است. جا دارد که جوانان عزیز، هم کلمه استکبار و هم کلمه مبارزه را پیش خودشان در بحثهای دانشجویی و دانشآموزی درست بشکافند و به اعماق عنوانی که اصطلاح جدیدی است و انقلاب وارد فرهنگ سیاسی دنیا کرد، درست برسند. این، خصوصیتِ همه حرکتهای اصیل و پرمغز و ریشهدار است که در فرهنگ سیاسی عالم، واژههای تازهای را وارد میکنند تا بتوانند مفاهیم مورد نظر خود را درست ادا کنند. کلمه استکبار و مبارزه با استکبار از این قبیل است. سه حادثهای هم که در مثل سیزده آبان اتّفاق افتاده است، مجموعاً و با هم درخور تأمّل و هم که وارد میشود، نمیگوید من میآیم تا هویت ملی شما مردم را انکار کنم؛ اینطور که نمیآید؛ به بهانههای مختلف وارد میشود. وقتی وارد شد، آن چیزی را که هدف میگیرد، هویت ملی است. یعنی فرهنگ، اعتقادات، دین، اراده، استقلال، حکومت، اقتصاد و همه چیز را از آن ملت سلب میکند و در مشت خود میگیرد؛ همان چیزی که در ایران قبل از انقلاب اتّفاق افتاده بود. این احساس است که ملتها را در مقابل استکبار به جوش و خروش میآورد؛ لذا شما میبینید ملتهایی که این را هم ندارند، مسلمان هم نیستند، امروز – نه آنروز؛ آنروز کسی جرأت نمیکرد در مقابل امریکا بایستد؛ این راه را ملت ایران باز کرد – تا آن جایی که میتوانند، در مقابل امریکا میایستند.