۰۷:۰۰
خیلی از کنشهای ما در پلتفرمها مبتنی بر دیدهشدن است؛ بهخصوص وقتی استوری را میگذاریم و بعد منتظر میمانیم. نهفقط برای اینکه کسی آن را ببیند، بلکه گاهی زمان بیشتری را به خرج میدهیم تا بدانیم چه کسانی آن را دیدهاند. رفت و برگشت به صفحه برای دیدن فهرست اسامی بازدیدکنندگان، نشان از پایاننیافتن کنش و آغاز انتظار دارد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
محمد آقاسی-جامعهشناس و پژوهشگر افکار عمومی: خیلی از کنشهای ما در پلتفرمها مبتنی بر دیدهشدن است؛ بهخصوص وقتی استوری را میگذاریم و بعد منتظر میمانیم. نهفقط برای اینکه کسی آن را ببیند، بلکه گاهی زمان بیشتری را به خرج میدهیم تا بدانیم چه کسانی آن را دیدهاند. رفت و برگشت به صفحه برای دیدن فهرست اسامی بازدیدکنندگان، نشان از پایاننیافتن کنش و آغاز انتظار دارد.
تفاوت مهم استوری با پست در این است که پست میماند، اما استوری میرود؛ یعنی استوری موقتی است و چنانچه جناب سعدی میگفت: «آنچه را نپاید، دلبستگی نشاید». اما در زمانه زندگی پلتفرمی، گاهی همین ظاهر موقتی برعکس عمل میکند. چیزی که قرار است پس از طی زمان 24 ساعت ناپدید شود، ساعتها ما را با این پرسش درگیر میکند که چه کسی دیده و چه کسی ندیده؟ در جهان اجتماعی دیجیتالی، دیدهشدن و تلاش برای آن، به بخشی از محتوای زندگی تبدیل شده است. آنچه در ابتدا تجربهای فردی به نظر میرسد، به تدریج به احساسی جمعی تبدیل میشود. همه ما در جهانی زندگی میکنیم که در آن دیدهشدن، قابل مشاهده و قابل شمارش شده است.
پژوهشی درباره تفاوت «فید» و «استوری» در اینستاگرام، براساس گفتوگوهای گروهی با ۵۲ جوان ۱۸ تا ۲۴ساله در ترکیه، نشان داد که این دو فقط دو شیوه انتشار تصویر نیستند، بلکه دو صحنه متفاوت برای ارائه خود هستند. پژوهشگر شش تفاوت تعداد و تناوب انتشار، نوع مخاطب، موقتی یا ماندگاربودن محتوا، میزان تلاش برای مدیریت برداشت دیگران، جنبهای از خود که نمایش داده میشود و شکل تأیید اجتماعی را مطرح میکند.