جنوب لبنان بار دیگر به کانون یکی از مهمترین رویاروییهای امنیتی غرب آسیا تبدیل شده است؛ رویاروییای که در ظاهر میان رژیم صهیونیستی و حزبالله جریان دارد، اما در عمق خود به کشاکشی بر سر آینده موازنه قدرت در منطقه تبدیل شده است. آتشبسی که در ماه ژوئن برقرار شد، نه به پایان درگیریها انجامیده و نه توانسته اشغالگری اسرائیل در جنوب لبنان را متوقف کند. حملات و عملیات نظامی اسرائیل ادامه دارد و در روزهای اخیر ارتفاعات علیالطاهر به یکی از حساسترین نقاط این نبرد تبدیل شده است. همزمان، دولت لبنان تحت فشار آمریکا و غرب، مسئله خلع سلاح حزبالله را در دستور کار قرار داده؛ روندی که عملاً میتواند به جای واداشتن اسرائیل به عقبنشینی، مقاومت لبنان را به پرداخت هزینه جنگی مجبور کند که خود در آغاز آن نقشی نداشته است. اهمیت تحولات اخیر در ارتفاعات علیالطاهر از همینجا روشن میشود. این منطقه مرتفع و راهبردی که در جنوب لبنان قرار دارد، از ماهها پیش به یکی از نقاط مورد مناقشه میان اسرائیل و حزبالله تبدیل شده است. رژیم صهیونیستی طی روزهای گذشته عملیات خود در اطراف این منطقه را شدت بخشید و روز چهارشنبه مدعی شد که پس از پاکسازی شبکهای از تونلهای زیرزمینی، کنترل عملیاتی ارتفاعات را در اختیار گرفته است. ارتش اسرائیل مدعی است این زیرساختها بخشی از شبکه فرماندهی و تسلیحاتی حزبالله بودهاند؛ با این حال، جزئیات ادعاهای نظامی اسرائیل و وضعیت دقیق نیروهای دو طرف در این منطقه بهطور مستقل قابل راستیآزمایی نیست. حزبالله نیز هنوز روایت رسمی کاملی درباره ادعای اخیر اسرائیل ارائه نکرده است.
با این همه، حتی ادعای اسرائیل درباره کنترل علیالطاهر نیز بیشتر از آنکه نشانه پایان یک نبرد باشد، گویای تداوم یک بحران است. تلآویو از زمان ورود نیروهایش به جنوب لبنان تلاش کرده حضور نظامی خود را به یک «منطقه امنیتی» تبدیل کند؛ منطقهای که بنا بر گزارشهای موجود، در برخی نقاط تا حدود ۱۰ کیلومتر در داخل خاک لبنان امتداد یافته است. اسرائیل اکنون خروج خود را به خلع سلاح حزبالله مشروط کرده و حاضر نیست اشغال مناطق باقیمانده را صرفاً در ازای توقف درگیریها پایان دهد. به بیان دیگر، تلآویو میکوشد نتیجه جنگ را از میدان نظامی به میز مذاکره منتقل کند و اشغالگری را به ابزار گرفتن امتیاز سیاسی از لبنان تبدیل سازد.