از ۹ اسفند ۱۴۰۴ دیگری کسی نبود که دلش برای وطن بتپد و در خانه مانده باشد هرکسی با هرتوانایی که داشت به میدان آمد و یک گوشه کار ایران را گرفت، روایت این گزارش از موکبی است که ماه ها در میدان انقلاب ماند.
، بیش از ۱۵۰ شب از استمرار حضور مردم درمیادین اصلی شهرهای مختلف کشور میگذرد؛ حضوری که در روایت برگزارکنندگان و حاضران، با هدف دفاع از جمهوری اسلامی، انقلاب و رهبری و تأکید بر وحدت و انسجام ملی شکل گرفته است، آنچه این حضور را از یک تجمع صرف فراتر برده، ورود اقشار و گروههای مختلف با ابزارها و توانمندیهای متفاوت برای ثبت، روایت و بازتاب این رویدادهاست.
خیابان، میدان و فضای عمومی شهرها در این شبها تنها محل تجمع مردم نبوده است؛ بلکه به بستری برای شکلگیری روایتهایی تبدیل شده که هر یک از زاویهای متفاوت، تصویری از نگاه بخشی از جامعه به شرایط کشور ارائه میکنند.
در میان حاضران، از جوان و خانواده گرفته تا هنرمند، فعال رسانهای، عکاس، فیلمبردار و تولیدکننده محتوای فضای مجازی دیده میشوند؛ افرادی که هرکدام تلاش کردهاند به شیوه خود در این جریان اجتماعی نقش داشته باشند.
برای یک هنرمند، خلق یک اثر میتواند همان نقشی را داشته باشد که حضور یک شهروند در خیابان ایفا میکند؛ با این تفاوت که اثر هنری قابلیت بازنشر و ماندگاری بیشتری پیدا میکند و میتواند مخاطبانی فراتر از محل وقوع رویداد داشته باشد.