نیروی هوایی امریکا طی چندین دهه بر «روز اول جنگ» تمرکز کرده تا با جنگ برای کور کردن دشمن به برتری هوایی در ساعات آغازین درگیری دست یابد؛ راهبردی که در برابر دشمن کوچکتری مانند عراق صدام خوب کار میکند ولی مقابل قدرت بزرگی مانند چین کافی نیست
جوان آنلاین: نیروی هوایی امریکا همچنان به جنگنده سرنشیندار متکی است و این نکته از این جهت مهم است که در جنگی گسترده به راحتی نمیتوان آنها را جایگزین ابزار دیگری کرد. در چنین شرایطی، طرح جدید نیروی هوایی ایالات متحده برای به دست آوردن صدها جت جنگنده دیگر، اعلان این است که امریکا قصد دارد برتری هوایی را تا دهه آینده حفظ کند، اما در پشت این لفاظیهای اطمینانبخش، حقیقتی ناخوشایند نهفته و آن این است که این طرح با ماهیت در حال تغییر جنگ، محدودیتهای پایگاه صنعتی امریکا و واقعیتهای مالی و آشفتگی رهبری در این نیرو همخوانی ندارد.
استعفای زودهنگام ژنرال دیوید آلوین، رئیس ستاد نیروی هوایی یک زنگ هشدار و لحظهای برای بازنگری در وضع موجود بود. نیروی هوایی به جای اینکه این تغییر رهبری را فرصتی برای همسویی با اولویتها بداند با یک طرح تدارکاتی که ریشه در گذشته دارد، پیش میرود و این چیزی غیر از خرید جنگندههای سرنشیندار بیشتر نیست، اما این طرح، واشینگتن را در جهت پیروزی سوق نمیدهد، بلکه طرحی برای تمام شدن هواپیماها و گزینهها در روز دوم یک جنگ بزرگ است. به عبارت ساده، نیروی هوایی در حال ساختن نیرویی است که پس از اصابت ضربه، دیگر قابل بازسازی نیست. ضمن اینکه هر هواپیمای از دست رفته به یک شکاف توانمندی تبدیل میشود که ممکن است هرگز در زمان جنگ پر نشود.
غلبه پهپادها بر تجهیزات گرانقیمت
گزارش نیروی هوایی خواستار افزایش موجودی جنگندههای دارای کد جنگی از تقریباً هزار و ۲۷۱ فروند امروز به بیش از هزار و ۵۵۰ فروند در طول دهه، از طریق افزایش خرید F- ۳۵ A، F- ۱۵ EX و در نهایت پلتفرم F- ۴۷ است. این گزارش، این هواپیماها را به عنوان ستون فقرات قدرت هوایی امریکا با هواپیماهای جنگی یا پهپادها که به طور ضمنی مفید، اما نه محوری تلقی میشوند، معرفی میکند. نیروی هوایی همچنان سازوکارهای بدون سرنشین را به عنوان لوازم جانبی ناوگان سرنشیندار خود میبیند. جنگهای اخیر در اوکراین، غزه و قفقاز نشان داده است چگونه انبوهی از پهپادهای ارزان قیمت میتوانند بر سیستمهای گرانقیمت غلبه کنند، پدافندها را اشباع کنند و دقت را در مقیاس ارائه دهند. دشمنانی مانند چین و ایران در حال ایجاد انبوه و انعطافپذیری از طریق سیستمهای ارزان، شبکهای و خودمختار هستند. در مقابل، نیروی هوایی امریکا دقیقاً برعکس این روند را دنبال میکند.