کشورهای عربی با سرعتی بیسابقه در حال ترسیم نقشه راه خود در عصر هوش مصنوعیاند؛ برخی برای رهبری منطقهای، برخی برای بقا در اقتصاد جهانی. اما این استراتژیها فقط برنامههای توسعه نیستند؛ آنها بازتابی از چشمانداز، دغدغهها و روایتهای سیاسی هر کشور با رویکردی متمایز هستند.
با نفوذ روزافزون هوش مصنوعی در ابعاد مختلف زندگی روزمره، دولتها برای تنظیمگری و مدیریت آن وارد عمل شدهاند تا مزایا و فرصتهای آن را شناسایی کنند و به آسیبها و دغدغههای اخلاقی بپردازند. در همین راستا، بسیاری از کشورها در حال تدوین استراتژیهای ملی هوش مصنوعی (NAS) هستند تا در برابر توازن ژئوپلیتیکی تازهای که این فناوری رقم میزند، آماده باشند و بتوانند از ظرفیتهای آن بهطور مؤثر بهرهبرداری کنند. بررسی اسناد منتشر شده از پنج کشور عربی شامل امارات متحده عربی، عربستان سعودی، مصر، قطر و مراکش نشان میدهد که رویکرد آنها به هوش مصنوعی حول شش محور اصلی شکل گرفته است: قرار گرفتن در چشمانداز ملی، نقشآفرینی در رشد اقتصادی، ایجاد فرصتهای شغلی جدید، تقویت رهبری منطقهای، نگرانی از خارج شدن فناوری از کنترل، و تهدید بالقوه برای اشتغال.