عجیب به نظر میرسد اما واقعاً در طول سه ماهی که برای نوشتن این گزارش با رانندگان یا همان سفیران تاکسیهای اینترنتی همراه بودم و صحبت کردم، فقط یکی از آنها کاملاً رضایت داشت و از اینکه مشغول این کار است، بسیار خوشحال بود. دو راننده دیگر هم پاداشها را عامل اصلی و انگیزه فعالیت در تاکسی اینترنتی میدانستند اما سایرین، یا مجبور بودند یا آن را مصداق «کاچی بهتر از هیچی» میدانستند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی تابناک، قطعاً نمیتوان فقط نقاط منفی برای تاکسیهای اینترنتی قائل بود که اگر اینگونه بود اینقدر مورد استقبال قرار نمیگرفتند اما آنها در نهایت پدیدههایی هستند که مسائل و نکات چالشبرانگیزی در مورد عملکردشان وجود دارد.
کاری با عرصههای جدید فعالیت شرکتهای تاکسی اینترنتی از قبیل ویزیت پزشکی، ارسال غذا و … نداریم. اینجا صرفاً از فعالیت جابجایی مسافر توسط تاکسیهای اینترنتی صحبت در میان است.
این شرکتها هر اندازه به نفع خود سود انباشته میکنند و چه بسا رضایت مسافران را به دست میآورند، اما بیش از همه آنها، خواسته یا ناخواسته نوعی استثمار در حق اکثریت رانندگان و خودروهای آنها روا داشتهاند.
اگر سری به ایستگاه تاکسیهای نی مثلاً اگر امروز شما مبلغ ۴۰۰ هزار تومان از جابجایی مسافران این شرکتها درآمد کسب کنید -با هر میزان سفری که دارید- مقدار معینی پول به درآمد شما اضافه میشود.
گاهی نیز پاداش بدین گونه است که این شرکتها حق کمیسیون را برای چند روز یا چند ساعت از شما نمیگیرند.
این پاداشها هر چند نهایتاً حق خود راننده از محل بیمهریهای پیشین است، اما همین ماجرا، انگیزه تعدادی از رانندگان برای مداومت در همکاری با این شرکتهاست.
شرکت هایی که هوش بالایی در درآمد زایی دارند حتما این را هم می دانند که تکریم همه افرادی که با آنها درگیر هستند، اتفاقا بهترین سرمایه گذاری برای آنهاست. این شرکت ها نیز ،چه بسا در آینده به این موضوع مهم بپردازند.