گرچه این فیلم از جهات مختلف قابل بررسی و نقد است، اما ما میخواهیم دو نکتهی موجود در این فیلم را به چالش بکشیم. یکی به تصویری که فیلم “گل سرخ” از جوان ایرانی ترسیم کرده است و دیگری، منابع مورد استفادهی کارگردان برای پرداختن به تشنجات سال 88 است.
به گزارش بولتن نیوز، بدیهیست
که باید این فیلم را در کنار فیلمهای به ظاهر ایرانی دیگر چون “تهران من
حراج”، “کسی از گربههای ایرانی خبر ندارد”، “دایره” و
“شرایط” قرار دارد. فیلمهایی که وجه مشترک همهی آنها سیاهنمایی مفرط
از شرایط ایران امروز است. و البته در چند سال اخیر، اکثر آنها تعنهای به
ماجراهای سال 88 نیز میزنند و معلوم است چه سیاستی را دنبال میکنند. سیاست ظالم
نشان دادن جمهوری اسلامی و غیر مردمی بودن آن.