به گزارش ایبنا به نقل از دنیای اقتصاد، امیرحسین امینآزاد، مدیرکل اسبق مقررات، مجوزهای بانکی و مبارزه با پولشویی بانک مرکزی در یادداشتی نوشت: در نگاه نخست، این اصلاحات ممکن است نوعی فاصله گرفتن از استانداردهای Basel III تلقی شود؛ زیرا از یکسو، امکان احتساب بخشی از مازاد تجدید ارزیابی داراییها در سرمایه لایه یک فراهم شده و از سوی دیگر، سود ناشی از تسعیر ارز نیز ــ تحت شرایط مشخص ــ میتواند در نهایت صرف افزایش سرمایه بانک شود؛ اما چنین برداشتی تنها بخشی از واقعیت را نشان میدهد. برای ارزیابی این اصلاحات، باید ابتدا به این پرسش پاسخ داد که اساسا چرا بانک مرکزی ناگزیر به اتخاذ چنین رویکردی شده است؟
پاسخ را باید در شرایط خاص اقتصاد کشور و ساختار صنعت بانکداری جستوجو کرد. سالهاست که بخش قابلتوجهی از بانکهای کشور با کمبود سرمایه مواجهند. نسبت کفایت سرمایه بسیاری از بانکها در سطحی پایینتر از الزامات نظارتی قرار دارد و در برخی موارد حتی سرمایه نظارتی به دلیل زیانهای انباشته به شدت تضعیف شده است. در چنین شرایطی، افزایش سرمایه یک ضرورت اجتنابناپذیر برای حفظ ثبات نظام بانکی محسوب میشود.