استارتآپها بیشتر از آنکه برمدار نوآوری بچرخند به تزریق سرمایه و دسترسی به زیرساختهای ارتباطی وابستهاند. این بازیگران در شرایط بحرانی، جنگ و رکود، عمیقتر از هر برهه دیگر متضرر شده و تا مرز نابودی پیش میروند. همچنین در این دوره تمرکز و تلاش از توسعه و ترقی به کاهش هزینهها، کسب درآمد پایدار و افزایش تابآوری محدود میشود.
بهگزارش پیوست، ساختار استارتآپی در مواجهه با بحرانهای عمیق، بیش از هر چیز به جریان نقدینگی وابسته است و مطالعات بینالمللی نشان میدهد دسترسی به سرمایه، عامل تعیینکننده در تداوم یا خروج کسبوکارها از بازار است. با این حال، میزان آسیبپذیری استارتآپها در برابر شوکهای بیرونی یکسان نیست و بسته به حوزه فعالیت و نوع تقاضایی که هدف قرار میدهند، متفاوت عمل میکند.
در دورههای رکود یا بیثباتی، الگوی مصرف خانوارها بهسرعت تغییر میکند و هزینهکرد از کالاها و خدمات غیرضروری به سمت نیازهای پایه جابهجا میشود. این تغییر، مستقیما به افت تقاضا در برخی بخشها منجر میشود و استارتآپهای فعال در حوزههایی مانند کالاهای لوکس، سرگرمی و خدمات غیرالزامی را با کاهش شدید درآمد مواجه میکند. در مقابل، کسبوکارهای مرتبط با نیازهای ضروری یا خدمات پایه، یا ثبات بیشتری را تجربه میکنند یا حتی با افزایش تقاضا روبهرو میشوند. گزارشهای Bank for International Settlements نیز نشان میدهد در چنین شرایطی، فینتکهای اعتباری و مدلهای پرریسک مانند BNPL بهدلیل افزایش نرخ نکول و کاهش توان بازپرداخت، در معرض فشار مضاعف قرار میگیرند.