گروه فرهنگی – اکبر نبوی در کانال تلگرامی گنجه آنلاین نوشت: استاد #جلال_مقامی چهره برجسته تاریخ دوبلاژ ایران و از نسل طلایی دوبله ایران، پس از طی یک دوره طولانی کسالت، ساعتی پیش بر اثر ایست قلبی بدرود حیات گفت.
به گزارش بولتن نیوز، جلال مقامی در دوم مرداد ۱۳۲۰ در تهران و در در خانوادهای اصالتاً اهل کاشان متولد شد. او درباره این دوران گفته بود: «اولین خانهای که ما در آن زندگی میکردیم همراه پدر و مادر، طرفهای منیریه بود. خانهای گرم، صمیمی و باصفا. بعدها از خیابان منیریه نقل مکان کردیم و راهی خیابان لرزاده شدیم. پدرم اهل مسجد بود و میخواست خانه نزدیک مسجد باشد. در خیابان لرزاده، مدرسهای به نام ادیب نیشابوری بودم و آنجا درس میخواندم و برای دوره دبیرستان، پدرم نامم را در دبیرستان حافظ نوشت که در بازار بود. چون پدرم بازاری بود میخواست مدرسهام نزدیک محل کارش باشد تا ظهرها به مغازه او بروم و آنجا با هم ناهار بخوریم. بعدها از خیابان لرزاده کندیم به قول امروزوبله میکردند. همانجا با هنرپیشه دیگری آشنا شدم و او مرا به استودیویی دیگر برد و یک نقش بزرگ هم به من داد. همراه جوان دیگری شروع به دوبله کردیم. من به جای هنرمندی در فیلم صحبت میکردم که مرتب در شهرها در رفتوآمد بود و نمایش اجرا میکرد. همان زمان به مدیر دوبلاژ گفتم میخواهید صدایم را تغییر بدهم، چون هنرمند فیلم وقتی از شهری به شهری دیگر میرود نقشهایش متفاوت است، گاهی نقش جوان را بازی میکند و گاهی پیر. مدیر دوبلاژ با تعجب من را نگاه کرد و گفت: مگر میتوانی؟! من هم گفتم بله و کارم را انجام دادم. بعدها راهی استودیوهای دیگر مثل ایرانفیلم شدم که خانه سینمای فعلی است. در آن زمان در ایران فیلم، آثار سینمایی دوبله میشد. البته باید بگویم آن زمان استودیوهای دوبله شیفتی بودند. یعنی یک استودیو از ساعت ۹صبح تا یک ظهر، دیگری از سه ظهر تا هفت غروب و… کار میکرد. به همین دلیل میتوانستم هم به مدرسه بروم و هم در دوبله فعالیت داشته باشم.»جلال مقامی صدای ماندگار دوبله ایران بدرود حیات گفت