حدودا دو سال تمام است که بهرام بیضایی ایران را به مقصد ایالات متحده و برای تدریس در دانشگاه استنفورد ترک کرده است؛ بیضایی در تمام ماههای پیش از رفتن تلاش کرد که هر طور شده یکی از فیلمنامه های «اشغال» یا «مقصد» را جلوی دوربین برده و یا لااقل بتواند مجوز اجرای یکی از نمایشنامه های «سهراب کشی» یا «مجلس ضربت زدن» را دریافت کند اما متاسفانه نه تنها مجوز هیچ یک از این آثار به او اعطا نشد بلکه از آنجایی که سالها بود وی در حلقه تدریس دانشگاههای سینمایی ما هم جایی نداشت این شد که علیرغم میل باطنی پیشنهاد یکی از دانشگاههای آن سوی آب را به زندگی در ایران ترجیح داد و راهی ینگه دنیا شد.