المپیادهای علمی که قرار بود میدان کشف استعدادهای کشور باشند، حالا بیش از هر چیز به رقابتی برای دانشآموزان مدارس خاص و خانوادههای برخوردار تبدیل شدهاند؛جایی که پول و امکانات،مسیر رسیدن به قلههای علمی را هموارتر میکند.
مهدی توحیدی
اما بررسی آمارها و تجربه سالهای اخیر، تصویر متفاوتی از این رقابت علمی ارائه میدهد؛ تصویری از تمرکز بخش قابل توجهی از مدالآوران در مدارس خاص تهران، سهم کم رنگ دانشآموزان مدارس دولتی عادی و حذف تدریجی استعدادهایی که نه به دلیل ضعف علمی، بلکه به دلیل محرومیت از فرصتهای برابر آموزشی، دسترسی نداشتن به معلمان تخصصی، منابع کمکآموزشی، کلاسهای آمادگی و حتی ناآشنایی با مسیر المپیاد، هرگز فرصت حضور در این میدان را پیدا نمیکنند.
المپیادهای علمی در شرایطی باید یکی از مهم ترین ابزارهای شناسایی و پرورش نخبگان در سراسر کشور باشند که برای بخش زیادی از خانوادهها به رقابتی پرهزینه تبدیل شدهاند؛ رقابتی که در آن موفقیت تنها به میزان استعداد و تلاش دانشآموز وابسته نیست، بلکه میزان برخورداری خانواده از امکانات آموزشی و توان مالی نیز به عاملی تعیینکننده در پیمودن مسیر موفقیت علمی تبدیل شده است.