کشاورزی خوزستان با تمام مزیتهایی که از آن بهرهمند است هنوز در جایگاه اصلی خود قرار نگرفته است
جوان آنلاین: کشاورزی خوزستان، بهعنوان یکی از پایههای امنیت غذایی کشور، سالهاست زیر فشار همزمان خشکسالی، ناپایداری سیاستهای آبی، فرسودگی زیرساختها و نوسانات بازار، گیر افتاده است. استانی که بهخاطر اقلیم گرم و دسترسی به منابع آب سطحی، قدرت و ظرفیت کشت محصولات خارج از فصل را دارد، امروز با کاهش سطح زیر کشت، بدهی کشاورزان، افت بهرهوری و مهاجرت روستایی مواجه است. خوزستان میتواند در ماههایی که بسیاری از استانها امکان تولید ندارند، تأمینکننده سبزی و صیفی کشور باشد، اما نبود سیاستگذاری پایدار، ضعف صنایع تبدیلی و مشکلات مزمن تأمین آب، این مزیت را به چالش کشیده است. در شرایطی که مسئولان از نقش راهبردی خوزستان در اقتصاد کشاورزی سخن میگویند، کشاورزان این استان روایت دیگری دارند؛ روایتی از هزینههای بالا، درآمد ناپایدار و آیندهای که بیش از آنکه مبتنی بر برنامه باشد، وابسته به تصمیمهای مقطعی است.
خوزستان یکی از حاصلخیزترین استانهای کشور است که به واسطه خاک آبرفتی، دمای بالا و فصل رشد طولانی، جایگاهی ویژه در تولید محصولات کشاورزی دارد. گندم، جو، برنج، نیشکر، کلزا، ذرت، سبزی و صیفی، ستونهای اصلی کشاورزی این استان را تشکیل میدهند. با این حال، ظرفیت بالقوه خوزستان همواره با محدودیتهای ساختاری و مدیریتی روبهرو بوده است.
مزیتی به نام کشت خارج از فصل
امکان کشت خارج از فصل یکی از مهمترین امتیازهای کشاورزی خوزستان محسوب میشود. بهدلیل زمستانهای معتدل، تولید محصولاتی مانند گوجهفرنگی، خیار، بادمجان و انواع سبزیجات در ماههایی که اغلب استانهای کشور امکان تولید ندارند، در خوزستان رایج است.