به گزارش مجله خبری نگار، مشاهده پیشرفت اطرافیان، چه در محیط کار و چه در عرصههای اجتماعی و شخصی، میتواند احساسات متفاوتی را در ما برانگیزد و گاه ما را وارد مقایسههای ناخواسته کند. به تازگی ویدئویی از یک نفر پربازدید شده که در پارکینگ مجتمع مسکونیشان میگوید: «دیدم این همسایهمون از اینا خریده، از این تویوتاهای هیبریدی، سه چهار میلیارد تومن باید باشه. قبل از این پرشیا داشت. بعد خیلی خوشحال شدم. یکی این که خب اگه موتور من خوشگله، خب بغل این خوشگلتره تا بغل یه پرشیا. میخوام بهت بگم همسایه، فامیل، شریک، داداشت و … مال خوب میخره، کمترین فایدهاش اینه که تو هم میتونی پزش رو بدی… تو اگه واسه بیشتر داشتن اونها غصه بخوری که داشتههای اونا کم نمیشه، فقط به غصههای تو اضافه میشه…». توانایی شادمانی برای دستاوردهای دیگران نشانهای از بلوغ رفتاری و نگاه سالم به زندگی است؛ مهارتی که نهتنها به ما کمک میکند سبکبالتر و آرامتر زندگی کنیم، بلکه زمینهساز شکلگیری ارتباطات سازنده و گسترش ظرفیتهای درونی ما هم هست. اما چرا باید از موفقیت و پیشرفت دیگران خوشحال باشیم و حسادت نکنیم؟