سینماپرس: «ابراهیم اصغری» با بیان این مطلب که از مدیریت فرهنگی و هنری، بهویژه مدیریت سینمایی که ما ارتباط بیشتری با آن داریم، مانند بنیاد فارابی و سایر نهادهایی که موظف به حمایت از آثار سینمایی ارزشی و در راستای اهداف انقلاب اسلامی هستند، بسیار مأیوسم؛ گفت: وقتی کاری در حوزه جنگ دوازدهروزه، یا اثری با رویکرد ضد اسرائیلی، یا یک فیلم دفاع مقدس، یا حتی یک اثر اجتماعی درباره مسائل روز و بحرانهای موجود در کشور، در اولویت قرار نمیگیرد، واقعاً این پرسش پیش میآید که اولویت اصلی چیست! اگر اولویت، فروش فیلم است، فیلمهای پرفروش معمولاً نیازی به حمایت بنیاد فارابی ندارند. اگر هم قرار است فیلمی پرفروش باشد، معمولاً باید یک اثر پرهزینه، بزرگ و فاخر باشد. چنین آثاری اساساً لو باجت نیستند که انتظار برود با بودجه اندک ساخته شوند. این تناقضها برای من بسیار عجیب است.
در بزنگاههایی که جنگ روایتها تعیینکننده سرنوشت افکار عمومی است، سکوت و انفعال مدیران فرهنگی به یک معضل جدی تبدیل شده است. فقدان دغدغه برای تولید آثار فرهنگی و هنری همراستا با اهداف کلان انقلاب اسلامی، عملاً میدان را در مواجهه با فتنهها به جریانهای معاند واگذار کرده است. فتنههای اخیر نشان داد مسئله، کمبود ابزار یا نیروی انسانی نیست؛ مسئله اصلی، نبود اراده و فهم راهبردی است. وقتی مدیر فرهنگی درک روشنی از جنگ شناختی نداشته باشد، طبیعی است که تولید فرهنگی به حاشیه رانده شود و هنرمند متعهد یا منزوی شود یا کنار گذاشته! در همین راستا «ابراهیم اصغری» از تهیه کنندگان پیشکسوت سینما و تلویزیون در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس ضمن انتقاد از مدیریت فرهنگی و مدیران کنونی سینمایی کشور اظهار داشت: از مدیریت سینمایی ایران، به ویژه مدیریتی که در بنیاد سینمایی فارابی شاهد آن بودهام، کاملاً ناامید شدهام. به نظرم میرسد افرادی که مسئولیت این مدیریتها را بر عهده گرفتهاند، شایستگی اداره سازمانی به این بزرگی، مثل بنیاد سینمایی فارابی که متولی اصلی تولیدات سینمایی است، را ندارند. حداقل بر اساس برخوردهایی که دوستان و همکارانم داشتهاند و همچنین موردی که خودم بهطور مستقیم دیده و شاهدش بودهام، به نظر میآید که تفکرات این دوستان کاملاً متفاوت است و به همین دلیل احساس میکنم این نوع مدیریت، متأسفانه شایسته سینمای ایران نیست.