آتش زاگرس، نه فقط درختان که سه زندگی را هم سوزاند؛ زندگیهایی که برای خاک و درخت نفس میکشیدند. سوختنی که یادآوری میکند که حفاظت از محیطزیست، مسئولیتی است که بدون حمایت خانواده، جامعه و مسئولان، به بهای جان تمام میشود.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، در غروب یکی از روزهای گرم مرداد، دود غلیظی از دامنههای کوهستان زاگرس در کردستان بالا میرفت. سه جوان، هر سه از فعالان محیطزیست، در دل آتش پیش میرفتند تا شعلهها را از جان درختان و خاک دور کنند. اما این بار، زمین شاهد بازگشت آنها نبود. شعلهها نه تنها برگها و شاخهها را بلعیدند، که جان این سه پاسدار خاموش طبیعت را نیز گرفتند.
حمید مرادی، چیاکو یوسفینژاد، و خبات امینی سه فعال محیط زیست بودند که در این حادثه جان خود را از دست دادند. خبر سوختنشان، مثل بادی داغ در روستاها و شهرهای اطراف پیچید. مردمی که آنها را میشناختند، میدانستند این سه نفر فقط «آتشنشان داوطلب» نبودند؛ آنها عاشق بودند. عاشق کوه و جنگل، عاشق آب و خاک.
روایت مردم؛ آنها بچههای همین خاک بودند