
اقتصاد۲۴- در شرایطی که اقتصاد ایران زیر فشار تورم مزمن، کاهش قدرت خرید و نااطمینانیهای اقتصادی روزبهروز کوچکتر میشود، هر سیاست جدیدی که با زندگی دیجیتال مردم گره میخورد، حساسیت دوچندان پیدا میکند. «اینترنت پرو» یکی از همین سیاستهاست؛ طرحی که در ظاهر با هدف گرهگشایی از کار برخی کاربران حرفهای در وضعیت جنگی فعلی که اینترنت به دلایل امنیتی و با تصمیم شورای عالی امنیت ملی محدود شده است، معرفی شد. این طرح، اما در عمل به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات حوزه ارتباطات در هفتههای اخیر تبدیل شده است.
گذشته از شائبه مقدمه چینی برای طبقاتی کردن اینترنت که همان روز نخست این طرح را زیر سوال برد و به چالش کشید؛ اینترنت پرو قرار بود پاسخی باشد به نیاز کسبوکارها و کاربرانی که به اینترنت پایدارتر، سریعتر و با کیفیتتر نیاز دارند، اما مسئله از همان ابتدا در تعریف مبهم «کاربر حرفهای» آغاز شد. نه معیار شفافی برای تشخیص این کاربران ارائه شد و نه سازوکار دقیق و قابل راستیآزمایی برای اجرای عادلانه طرح. همین خلأ اولیه کافی بود تا این پروژه، به جای آنکه یک سرویس تخصصی باقی بماند، وارد فاز تجاری و پرابهام شود.
