گفتوگوهای اینترنتی در یوتیوب به میدان خودنمایی و وایرال شدن بههرقیمت تبدیل شدهاند؛ از حرفهای طبقاتی فریبا نادری تا جدال علی ضیاء با رضا پیشرو، نشان میدهد بسیاری از مجریان امروز، مسئولیت رسانه را فراموش کردهاند.
جوان آنلاین: گفتوگو در رسانه پیش از هر چیز «دانش» است، نه صرفاً «حرف زدن». مجری تلویزیون، اگرچه سخنور است، اما در اصل باید تحلیلگر، پرسشگر و ناظر آگاه باشد. در سالهایی نهچندان دور، چهرههایی مانند فرزاد حسنی، کامران نجفزاده، مهران مدیری و رامبد جوان، هر یک با سبک و رویکرد خاص خود، گفتوگو را به یک مهارت مبتنی بر مطالعه، ادب و تسلط تبدیل کرده بودند.
اما در فضای بیقانون و پرهیاهوی گفتوگوهای اینترنتی و بهویژه در پلتفرمهایی مانند یوتیوب، این قاعده فروریخته است. بسیاری از مجریان جدید، نه شناختی از مهمان دارند، نه خط قرمز و چارچوبی از رسانه را میشناسند و نه دغدغهای برای تولید گفتوگویی با ارزش محتوایی دارند.
آنچه از این گفتوگوها باقی میماند، بیشتر خوراکی برای «ترند شدن» است تا تفکر و آگاهی. محصول نهایی، برنامههایی پرزرقوبرق، اما کممایه است؛ گفتوگوهایی که نه احترام به مخاطب در آن رعایت میشود و نه درکی از اخلاق حرفهای وجود دارد، در نتیجه، رسانهای که باید محل تبادل اندیشه باشد، به صحنهای برای خودنمایی و جنجال بدل شده است.
وقتی گفتوگو، شوخی با شعور مخاطب میشود