به گزارش خبرنگار آنا، ساعت زنگ تفریح در یکی از دبیرستانهای پرهیاهوی تهران به صدا درمیآید. دانشآموزان کلاس یازدهم تجربی، با چشمانی پر از برق آرزو، در مورد احتمال قبولی در رشته دندانپزشکی یا داروسازی صحبت میکنند. اما در راهروی کناری، بچههای انسانی با نگاهی گرفتهتر، از سختی یافتن شغل مناسب در آینده میگویند و بچههای ریاضی، بین علاقه به مهندسی و ترس از بازار کار، سرگردانند. این شکاف، تنها یک انتخاب تحصیلی نیست؛ روایتگر نسلها آرزو، ترس و واقعیتهای تلخ و شیرین جامعه است.
از کنکور تا رویا؛ چرا تجربی؟
سالهاست که نام کنکور با اضطراب، شببیداری و فشار روانی گره خورده است. اما در میان این هیاهو، یک رشته بیش از سایرین، گوی سبقت را از دیگران ربوده است؛ رشته تجربی. انگار مسیری مشخص، از دبیرستان به دانشگاه و سپس به شغلی پردرآمد و با پرستیژ، در این رشته هموارتر است. اما ریشههای این اقبال در چیست؟