۲۲ شهریور ۱۴۰۵ – ۱۲:۳۷
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، تاریخ هنر قرائت قرآن در جهان اسلام، بهخصوص در مصر، تنها به دورهای که ضبط صدا و رادیو پدیدار شد محدود نمیشود. تلاوت قرآن هنری ریشهدار است که از سدههای نخستین اسلام و با شکلگیری سنت «تلاوت با نغمه» بهتدریج رشد کرد و در نهایت به یکی از جلوههای مهم قدرت نرم فرهنگی مسلمانان تبدیل شد. این هنر در بسترهایی مانند تلاوتهای جمعه، اذان، مراسم عبادی و حمایت حکومتها مسیر تکامل خود را طی کرد و به جایگاهی هنری و اجتماعی دست یافت.
با وجود آنکه مصر به عنوان خاستگاه اصلی هنر تلاوت در جهان اسلام شناخته میشود، فضای رسانهای امروز این کشور با پدیدهای نگرانکننده روبهرو است؛ بهتدریج مکاتب اصیل قرائت در حال فراموشی هستند و ارتباط میان نسل جدید قاریان و میراث استادان گذشته نیز کمرنگ شده است. در چنین شرایطی، بخشی از تلاوتهای تجاری و سطحی جایگزین قرائتهای عمیق، هنرمندانه و تأملبرانگیز شدهاند و فنون دقیقی همچون وقف، ابتدا، لحن و تجوید که حاصل تجربه چندین نسل از استادان مصری است، آنگونه که باید ثبت، معرفی و منتقل نمیشود.
بنابر روایت ایکنا در سلسله گزارشهایی که روند شکلگیری و تحول این هنر را از «مکتب قدیم» تا ظهور «نوابغ تلاوت» بازخوانی میکند و ضمن بررسی آسیبهای وضعیت کنونی، میان فنون اصیل قرائت مصری و نیازهای هنری مخاطب امروز پیوندی دوباره ایجاد کند. هدف آن است که هنر تلاوت از یک «آیین صرفاً تقلیدی» فاصله گرفته و بار دیگر به جریانی زنده، پویا و خلاق تبدیل شود.