ارتباطات، معجزهای است بیبدیل؛ نیرویی که هیچ جایگزینی برای آن وجود ندارد. همان کلیدی که قفلهای بسته را میگشاید و راهی تازه در دل بنبستها میسازد. اما پرسش بنیادین این است: ارتباطات چیست و چگونه چنین قدرتی دارد؟ پاسخ روشن است؛ ارتباطات خالق واقعیت اجتماعی است. واقعیتی که از دل افکار و اندیشههای بینالاذهانی زاده میشود، در گفتوگوی آزاد و بیواسطه میان افراد شکل میگیرد و به پدیدهای ملموس بدل میشود؛ پدیدهای که نقطه آغاز علم جامعهشناسی ارتباطات و توسعه پایدار است.