گروه سینما و تلویزیون: بچه جنوب شهر تهران است. او فیلمسازی است که با عکاسی مستند و عکاسی برای فیلمها شروع کرد. سینمای او به نوعی ادامه مستندنگاری او با دوربین عکاسی و دغدغههای اجتماعی اوست؛ دوربینی که زندگی شهری و آدمهایی را در قاب میگیرد که در شهر سرگردانند و برای بقا در خیابانها و کوچهپسکوچههای آن پرسه میزنند. دلبستگی به نوعی سینما به نام «سینمای خیابانی» و بهتصویرکشیدن زندگی آدمهای تکافتاده، خسته و بیپناه شهری، ویژگی اصلی فیلمهای مهرشاد کارخانی را تشکیل میدهد که ریشه در علاقه او به سینمای کلاسیک وسترن و نوآر آمریکایی و نیز سینمای موج نوی دهههای ٤٠ و ٥٠ ایران دارد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شرق، «ریسمانباز» اولین فیلمی از او بود که در فستیوال فیلم لندن دیدم و از رئالیسم شهری آن و پرسهزنی آدمهایش در خیابانهای تهران با گاوی که برای کشتارگاه میبرند، خوشم آمد. بعد فیلمهای دیگرش را دیدم. فیلمهایی که همگی بیانگر دغدغههای اجتماعی و سینمایی اوست. در سفرم به تهران و در دفتر فیلم موج نو پگاه که پاتوق مهرشاد است، با او آشنا شدم و به خاطر دلبستگیها و علائق سینمایی مشترکمان، رفاقتی بینمان به وجود آمد. این گفتوگو درباره این دلبستگیها و عشقمان به سینمایی است به نام سینمای خیابانی. از شیوا راد، که زحمت پیادهکردن این گفتوگو را کشید، سپاسگزارم. شاهد بخش اول اين گفت و گو هستيد :