سواد دینی راستین، سواد خواندن خطوط نیست بلکه سواد فهم گوهر و حقیقت دین است. گوهری که در ورای همهی دستورات و احکام، درخششی ناب دارد.
خبرگزاری مهر، گروه دین، حوزه و اندیشه، سیده فاطمه سادات کیایی: آینده هر تمدنی در گرو سواد مردم آن است. روزگاری سواد، به معنای خواندن و نوشتن بود و سواد دینی غالباً در روخوانی و روانخوانی متون دینی خلاصه میشد؛ بهطوریکه معیار سواد قرآنی، توانایی تلاوت بدون غلط بود. اما این تعریف، دین را به متنی تقلیل میدهد که باید آن را «درست خواند»، نه پیامی که باید آن را «درست فهمید». تفاوت این دو رویکرد، تفاوت میان «سواد خواندن» و «سواد فهمیدن» است. امروز که سواد خواندن و نوشتن دیگر یک امتیاز نیست و به لطف فضای مجازی، کتابها، تفاسیر و ترجمههای روان از قرآن و حدیث در دسترس همگان قرار گرفته است، گویی تشنگیای عمیقتر در میان است؛ تشنگی برای فهمیدنِ آنچه میخوانیم. در این خصوص با حجتالاسلام محمدمهدی کمالی به گفتوگو نشستیم تا از منظر ایشان، وضعیت سواد دینی و ارتباط آن با تفکر دینی در جامعه را واکاوی کنیم.
با وجود اینکه امروزه به لطف فضای مجازی و شبکههای اجتماعی، متون دینی، تفاسیر و ترجمههای روان از قرآن و حدیث در دسترس همگان قرار گرفته است، اما گویی تشنگی عمیقتری برای فهمیدن در میان است. وضعیت سواد دینی امروز جامعه ما را چگونه ارزیابی میکنید؟