نسیم فرزین
کسانی که جیدن آدامز را میشناختند، او را مردی فروتن و سختکوش توصیف میکنند که برای دوستان و خانوادهاش اهمیت زیادی قائل بود؛ بازیکنی که تنها مدت کوتاهی پس از حضور در جام جهانی از دنیا رفت.
برای جیدن آدامز، هافبک تیم ملی آفریقای جنوبی که این ماه در ۲۵ سالگی درگذشت، فوتبال یک فضای امن بود. استیو بارکر، مربی دوران نوجوانی آدامز، پنجشنبه گذشته در مراسم یادبود او این جمله را به زبان آورد؛ جملهای که شاید بیش از هر چیز دیگری زندگی آدامز خارج از زمین فوتبال را توصیف کند.
آدامز از همان ابتدای زندگی با چالشهای زیادی روبهرو بود. او در آفریقای جنوبیِ تازهدموکراتیکشده به دنیا آمد، اما در اوایل دهه ۲۰۰۰، انقلاب این کشور عملاً در مسیر ناکامی قرار گرفته بود. حق رأی به همه مردم داده شده بود، اما شرایط اجتماعی و اقتصادی کشور تغییر چندانی نکرده بود و بسیاری از مردم نمیتوانستند از آزادیهای بهدستآمده بهره ببرند. استلنبوش، شهری که خانواده آدامز در آن زندگی میکردند، نمونه کاملی از این وضعیت بود.