هر بار که در کشور زلزلهخیزمان زمین میلرزد، حافظه جمعی ما به سالها قبل بازمیگردد؛ به سحرگاه سرد بم، به ویرانیهای سرپل ذهاب و قصرشیرین و به آوارهایی که هنوز یاد آنها اندوه بزرگ مردم آن مناطق زنده میکند. صدها هزار کشته و زخمی آن هم در عرض چند دقیقه اصلا چیز کمی نیست. در همان روزها، ایمنی و آمادگی در برابر زلزله به مهمترین دغدغه مسئولان امر تبدیل میشود، وعده میدهند و رسانهها را پر از هشدارها و توصیهها میکنند؛ اما با آرام شدن زمین، این دغدغهها هم آرامآرام به حاشیه میروند.
سالها گذشته و شهرها بزرگتر شدهاند، ساختمانها نیز به مراتب بیشتر و جمعیت متراکمتر؛ اما پرسش اصلی همچنان بیپاسخ مانده است: اگر زلزلهای مشابه دوباره رخ دهد، چقدر آمادهایم؟ در سالروز ملی ایمنی در برابر زلزله و بلایای طبیعی و همچنین سالگرد زلزله بم این سؤال بیش از همیشه جدی است؛ سؤالی که پاسخ آن، نه در حرفهای مقطعی، بلکه در آموزش، شهرسازی اصولی و آمادگی واقعی برای مواجهه با بحران معنا پیدا میکند.
جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران، در گفتوگو با خبرنگار آنا و همزمان با روز ملی ایمنی در برابر زلزله و بلایای طبیعی، با اشاره به سالگرد زلزلههای مخربی چون بم و کرمانشاه اظهار کرد: متأسفانه تجربه به ما نشان داده که در کشور، اغلب تنها در زمان وقوع بحرانها به موضوع ایمنی توجه میشود و پس از مدتی، این حساسیت فروکش کرده و همه چیز به روال عادی بازمیگردد.