شفقنا- روزنامه خراسان نوشت: برای فهم تحولات جاری منطقه، باید صحنه را از دو زاویه بههمپیوسته بررسی کرد: نخست، راهبرد جدید جمهوری اسلامی و سپس چگونگی امتداد آن در جبهههای مقاومت. آنچه امروز در رفتار ایران مشاهده میشود، مجموعهای از واکنشهای مقطعی و پراکنده نیست؛ بلکه راهبردی تازه است که از انباشت تجربه جنگ، مذاکرات فرسایشی، نقض تعهدات و ضرورتهای داخلی شکل گرفته است. هسته مرکزی این راهبرد را میتوان فشار فعال بدون انتظار برای توافق نامید.
نخستین مؤلفه این راهبرد، کنارگذاشتن منطق آتشبس در میدان و مذاکره است. از نگاه ایران، نمیتوان با طرفی که آتشبس را نه پایان خصومت، بلکه فرصتی برای تجدید سازمان و طراحی ضربه بعدی میداند، وارد مذاکرهای مطمئن شد.
به همین دلیل، اخبار مربوط به گفتوگوهای پشتپرده بیش از آنکه نشانه یک روند سیاسی واقعی باشد، بخشی از عملیات روانی آمریکا برای القای کاهش اراده ایران تلقی میشود. قاعده عملیاتی جدید این است که هرگاه هدفی واجد ارزش راهبردی و شرایط اقدام فراهم باشد، ضربه بدون انتظار برای شکلگیری یک توافق سیاسی وارد خواهد شد.دومین مؤلفه، انتقال شروط ماده ۱۳ تفاهم اسلامآباد از عرصه مذاکره به میدان اجبار است. اهداف ایران تغییر نکرده، اما روش تحقق آنها دگرگون شده است. ایران به این جمعبندی رسیده که مذاکره بدون اهرم فشار، نهتنها شروط تفاهم را محقق نمیکند، بلکه به طرف مقابل فرصت خرید زمان میدهد. ازاینرو، بستهماندن تنگه هرمز، احتمال گسترش حملات علیه اسرائیل و تشدید فشار بر زیرساختهای راهبردی دشمن، اجزای جداگانه یک سیاست نیستند؛ بلکه ابزارهای مکمل برای تحمیل اجرای شروط پیشیناند.